اخبار
مستند سازی و بررسی مردم شناختی پوشاک و پارچه های سنتی زرتشتیان ایران


طرح« تحقیقاتی مستند سازی و بررسی مردم شناختی پوشاک و پارچه های سنتی زرتشتیان ایران؛ هویت و پوشش» از سلسله طرح های پژوهشی پژوهشکده مردم شناسی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری به اتمام رسید.

.

به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری ، کتایون مزداپور مجری این طرح و استاد تمام پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی که یکی از نخبگان زرتشتی در ایران است امروز «دوشنبه »با بیان این مطلب گفت : این طرح به مطالعه صنعت خانگی کاربافی می پردازد.
او با بیان اینکه کاربافی همان پارچه بافی و بافندگی خانگی است افزود: شیوه بافتن پارچه در خانه ،طرح ها و ابزار این هنر و همه متعلقات مربوط به آن در معرض نابودی قرار گرفته و مطالعه آن ضروری است.
این پژوهشگر تصریح کرد :این پژوهش تلاش داشته تا دورنمایی از حیات اجتماعی و فرهنگی جامعه زرتشیان پیرامون پوشاک و پارچه های سنتی و پارچه بافی ارایه دهد.
مزدا پور با بیان اینکه این هنر و صنعت در معرض خطر فراموشی است  اظهار داشت : این تحقیق سعی دارد تا راه های حفظ و احیا این صنعت و هنر را که با هویت زرتشتیان ایران پیوند دارد نشان دهد.
                                                                                                       میراث ایرانی اهل کتاب
علیرضا حسن زاده رییس پژوهشکده مردم شناسی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری نیز در ارتباط با این طرح پژوهشی گفت: یکی از برنامه های پژوهشکده مردم شناسی، میراث ایرانی اهل کتاب (اقوام دینی ایران) نام دارد که بر پایه مفهوم تنوع فرهنگی و همبستگی ملی پیگیری می شود.
او افزود :پژوهشکده مردم شناسی از محققان ایرانی به ویژه آن گروه که متعلق به اقوام دینی اهل کتاب ایران هستند به منظور شناخت فرهنگ، ساخت فرهنگ و هویت آنان حمایت می کند.
وی خاطرنشان کرد : در طی سال های گذشته تحقیقاتی با حمایت این پژوهشکده در زمینه عروسک های زرتشتی، آیین ها  و فضاهای دینی، فرهنگی آشوریان ایران، شعر ارمنی و ...انجام شده است.
حسن زاده در ادامه افزود: با توجه به کار تحقیقی ارزشمند کتایون مزداپور، پرونده این موضوع برای ثبت ملی به مدیریت محترم ثبت معاونت میراث فرهنگی ارسال خواهد شد.
                                                                                        لزوم حفظ و نگهداشت صنعت های خانگی
مریم پهلوان شریف از کارشناسان پژوهشکده مردم شناسی که نظارت این طرح را به عهده داشته نیز در این مورد گفت: طرح یاد شده با توجه به اهداف خود می تواند اطلاعات ارزشمندی را درباره پوشاک در میان زرتشتیان با تکیه بر مطالعات انسان شناسی در اختیار محققان قرار دهد.
او خاطرنشان کرد که این طرح می تواند باعث افزایش شناخت و آگاهی از رابطه ای که پوشاک و هویت دارد شده و با تاکیدی که بر کاربافی دارد لزوم حفظ و نگهداشت صنعت های خانگی را مطرح کند.
 اشتغال زایی از طریق کمک به صنایع بومی، بومگردی و گردشگری فرهنگی از ارزش های این صنعت است.
گلفام شریفی عضو هیت علمی پژوهشکده مردم شناسی و دیگر ناظر علمی این تحقیق نیز گفت: زرتشتیان ایرانی یکی از اقوام دیرین ایرانی هستند که می توان به کمک فرهنگ آن ها فرهنگ ایرانی را مورد مطالعه قرار داد.

نشست «کودک و میراث ناملموس» برگزار شد


نشست «کودک و میراث ناملموس» برگزار شد
موضوع «کودک و میراث ناملموس» به همت پژوهشکده مردم شناسی پژوهشگاه ، با حضور پژوهشگران ، محققان و فعالان این حوزه در نشست تخصصی مورد بررسی قرار گرفت .

.

به گزارش خبرنگارپژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری ، پوپک عظیم پور نویسنده و پژوهشگر حوزه کودک با اشاره به موضوع «کودک ، آیین و زندگی » گفت : از قدیم کودکان به طور ویژه در آیین هایی که حیات و زندگی به آنها وابسته بوده شرکت داشته و مجریان اصلی آیین ها بوده اند .
عظیم پور افزود :اغلب آیین ها با حضور کودکان به طرز عجیبی معنا می گیرد و نقطه قوت برگزاری آنها استفاده از کودکان در مرکز و بزرگترها در پیرامون است زیرا  معصوم بودن و دنیای بی آلایش کودکان می تواند در برگزاری آیین ها تأثیر گذار باشد .
وی با بیان اینکه حضور کودکان در آیین ها باعث می شود آنها بتوانند در آینده این چرخه را به دیگران بسپارد تصریح کرد : فرهنگ از مادران و پدران انتقال می یابد و تکرار آیین ها توسط کودکان باعث بقای آیین ها در آینده خواهد شد .
در ادامه رضا سجودی رییس مرکز مطالعات منطقه ای پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس در آسیای غربی و مرکزی تحت نظارت یونسکو هدف از فعالیت این مرکز را پاسداری از میراث ناملموس دانست و تصریح کرد : در تعریف میراث ناملموس در کنوانسیون 2003 به انتقال میان نسلی توجه شده که واسطه آن کودکان هستند .
او افزود : کودکان در این فرایند دریافت کننده میراث فرهنگی از نسل پیش از خود هستند و در جریان به کار بستن و دخیل شدن این عناصر در تعامل با محیط ممکن است تغییراتی در آن ایجاد کرده و ما حصل آن را به نسل بعدی انتقال دهند .
وی با اشاره به تعریف پاسداری از میراث ناملموس در کنوانسیون2003 افزود : پاسداری به معنای اقداماتی به منظور تضمین دوام شامل شناسایی، مستند سازی، پژوهش و ...به ویژه از راه آموزش رسمی و غیر رسمی  است .
سجودی تصریح کرد : در اینجا نیز به اهمیت کودکان به طور ضمنی اشاره شده ؛ تضمین دوام همان تضمین انتقال است که از طریق نسل به نسل و از طریق آموزش صورت می گیرد که معمولا مخاطب آموزش های رسمی و غیر رسمی نسل کودکان و نوجوانان هستند .
محمد مکاری نیز در ادامه با اشاره به اینکه در حوزه میراث ناملمموس و انتقال آن به نسل جوان و کودک لازم است که خانواده ها نیز نقش ایفا کنند تصریح کرد : پدران و مادران با شرکت دادن کودکان در مراسم و آیین های سنتی و انجام بازی های محلی می توانند در شکل گیری باور های آنها موثر باشند .
او افزود : همچنین مراکز و متولیان مختلف این امر از جمله سازمان میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری باید در کنار ثبت آیین ها و مواریث ناملموس به اشاعه و معرفی آنها نیز بپردازد .
وی با بیان اینکه در حفظ و اشاعه میراث ناملموس و شناساندن آن به کودکان و نوجوانان نهاد هایی همچون صدا و سیما ، وزارت ارشاد ، سازمان های مردم نهاد و ... می توانند تأثیر گذار باشند تصریح کرد : این امر تنها به عهده یک نهاد نیست و همه باید در این حوزه نقش ایفا کنند تا میراث ناملموس از یک نسل به نسل دیگر و به کودکان منتقل شود  زیرا  در غیر اینصورت نسل بعدی از این میراث گرانبها فاصله خواهد گرفت .


در نشست «رمضان، فرهنگ شادمانی و میراث ناملموس» مطرح شد


موسیقی رمضان بخش قابل توجهی از موسیقی مذهبی و آیینی ایران
نویسنده و پژوهشگر موسیقی ،با بیان اینکه کشور پهناورمان به سبب برخورداری از تنوع فرهنگی و اقوام گوناگون دارای انواع نغمه های دلنشین و بسیار متنوع می باشد تصریح کرد :موسیقی رمضان بخش مهم و قابل توجهی از موسیقی مذهبی و آیینی ایران را به خود اختصاص داده است .

.


به گزارش خبرنگار پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری ،بهروز وجدانی مترجم ، نویسنده و پژوهشگر موسیقی این مطلب را در نشست «رمضان، فرهنگ شادمانی و میراث ناملموس»که به همت پژوهشکده مردم شناسی برگزار شد مطرح کرد .
او با اشاره به موضوع «موسیقی و آیین های رمضان در بین اقوام ایرانی» گفت :موسیقی رمضان در واقع بخش مهم و قابل توجهی از موسیقی مذهبی و آیینی ایران را به خود اختصاص داده و بیشتر در قالب نغمه های آوازی در طول این ماه در بین مومنین و در خانه ها و مساجد اجرا می شود .
وی افزود : کشور پهناورمان به سبب برخورداری از تنوع فرهنگی و اقوام گوناگون دارای انواع نغمه های دلنشین و به گوش آشنا و بسیار متنوع دراین حوزه  است .
وجدانی با بیان اینکه آداب و رسوم و آیین های ماه رمضان معمولا همراه با نوای خوش و دلنشین اجرا می شوند  تصریح کرد : البته در برخی موارد مثل آیین های مرتبط با "سحرخوانی " و " افطار " ابزار موسیقی کوبه ای مثل دهل و بادی مثل سرنا و کرنا به سبب صدای پرحجم که بتواند مومنین را تا مسافت زیاد از شروع سحر و آغاز زمان شرعی افطار آگاه سازد نیز در بیشتر مناطق ایلی و روستایی و شهرهای کم جمعیت و سنتی هنوز رواج دارد .
او در ادامه انواع شاخص های شناخته شده موسیقی مذهبی مردم مسلمان ایران که برخی از آنها هنوز در آیین های ماه رمضان در گوشه و کنار کشورمان اجرا می شوند را شامل اذان ، مناجات ، صوت قرآن ، تعزیه ، نوحه خوانی ، مداحی ، منقبت خوانی ، نعت خوانی ، روضه خوانی ، مناقب خوانی ، ذکرخوانی ، دعا و ندبه ، صبح خوانی ، آوازهای شامگاهی ، مولودی خوانی ، چاووشی خوانی  و... عنوان کرد .
این پژوهشگر موسیقی در پایان تصریح کرد :پیوند گسترده و دیرینه نغمه های فراموش نشدنی موسیقی رمضان با نغمه های دلنشین و شناخته شده " موسیقی ردیف دستگاهی " ایران که مهم ترین عنصر فرهنگی سازنده "هویت فرهنگی " و میراث فرهنگی ناملموس بشمار می آید نیز قابل اعتنا و بحث است.
                                                                                                           آیین بیست و هفتم رمضان
عباس تراب زاده دیگر سخنران این نشست با اشاره به «آیین بیست و هفتم رمضان» گفت :  ماه رمضان سرشار از آیین هایی است که ریشه در فرهنگ مذهبی هر حوزه  فرهنگی دارد.
او با اشاره به اینکه بیست وهفتم رمضان یکی از روز های خاص ماه رمضان است که عناصر فرهنگی ناملوس متعددی را در خود جای داده تصریح کرد : بسیاری از منابع، مآخذ شب بیست و هفتم را شب قدر معرفی می کنند اما در باور و عقاید مردمان پاره ای از مناطق، روز بیست و هفتم رمضان مصادف با کشته شدن ابن ملجم مرادی قاتل حضزت علی(ع) است که این روز را مبارک و مبمون می دانند.
این پژوهشگر تصریح کرد :مردم دستجرد  و روستاهای هم جوار شب بیست و هفتم رمضان را مقدس می دانند؛ آن ها بر این باورند از اول ماه رمضان شیا‌طین و اجنه به بند کشیده می شوند تا مردم در طول این ماه دچار آزار و گناه نشوند اما از آن جا که معتقدند در شب بیست و هفتم شیاطین رها می شوند، زنان برای در امان ماندن از شر اجنه و شیاطین، تا پیش از غروب خورشید رسمی دیرینه به نام «بسم الله پیریزpeyriz » را انجام می دهند و همچنین مطابق سنتی کهن با آداب و باورهای خاص نوعی نان به نام «کپ چی چیkopčiči» می پزند و خیرات می کنند.
او گفت:  جیرجیرونی شاخص ترین آیین ماه رمضان است که در شب بیست و هفتم توسط کودکان و نوجوانان برپا می شود. 
 
                                                                                                        ماه رمضان و فرهنگ شادمانی
مینو سلیمی  نیز در ادامه این نشست با بیان مواردی در خصوص «ماه رمضان و فرهنگ شادمانی» گفت : ماه رمضان با معنویت خاص خود، در گوشه و کنار کشور با آیینهای ویژه ای گره خورده است که امروز بسیاری از آن ها با وجود گذر زمان و تغییراتی که با آن روبه رو بوده اند، همچنان تداوم یافته و به حیات خود ادامه می دهند.
او افزود : برخی از آئین های ویژه ماه مبارک رمضان در نقاط مختلف کشور عمومیت دارد و تنها با تفاوت های جزئی و یا نام های متفاوت، اجرا می شود، اما نقطه مشترک همه آنها روح معنویت و صفای  و فرهنگ شادمانی ایرانی است که بیش از بعد ظاهری آنها، خودنمایی می کند.
به گفته این پژوهشگر اهالی مرکز ایران نیز با مراسم های خاصی و با شادمانی به استقبال این ماه می روند و این مبارک روزها را گرامی می دارند و به خداوند تقرب می جویند.
سلیمی اظهار داشت : در این نوشتار با استفاده از روش مردم نگاری و مشاهدات مشارکتی نگارنده به مطالعه فرهنگ شادمانی آداب و رسم هایی مانند الله رمضونی، سحری خوانی، پیراهن و حلقه مراد، روضه قنبر، دوست دوست، هدیه بیست و هفتمی، چهل منبرون و... در شهرهای استان های یزد، کرمان و فارس پرداخته است.
او تصریح کرد : یافته های تحقیق نشان می دهد که با وجود از بین رفتن بعضی از آیین های گذشته مربوط به این ماه، شکل جدیدی از تنوع آیینی و عمومی بودن فرهنگ شادمانی آن ها در سطح کشور با توجه به تاثیر ارتباطات و شکل نوین زندگی ایجاد شده و با استقبال شدید مردم مواجه و تداوم یافته است.
                                                                                          مراسم  بیست و هفتم ماه مبارک رمضان درایران
در ادامه این نشست صدیقه فاتح به بیان مواردی از «مراسم  بیست و هفتم ماه مبارک رمضان درایران» پرداخت و گفت : بیست و هفتمین روز از ماه مبارک رمضان مصادف با کشته شدن  یا قصاص قاتل حضرت علی (ع ) و در باوری دیگر ازایام  قدراست .
او با بیان اینکه مردم مسلمان ایران به همین مناسبت آیین های ویژه ای دارند گفت : تهیه نان بیست و هفتمی وخوراک های خاص این روز ، دوخت پیراهن مراد ،کیسه مراد  ،چادر مراد  وتهیه حلقه مراد وانگشتر گردان و انجام مراسم کوله مرجان و کلید زنی و دوست علی ومولودی  خوانی و ذکر گفتن ، خواندن دعاهای مخصوص و....از جمله این آیین ها هستند  که در این نشست  به آنها پرداخته می شود . 
                                                                                    آداب ماه رمضان از نگاه سفرنامه نویسان غیر ایرانی
«آداب ماه رمضان از نگاه سفرنامه نویسان غیر ایرانی» عنوانی بود که در ادامه توسط خدیجه امامی ارایه شد .
 این پژوهشگر با بیان اینکه  نیاز به آگاهی از وضعیت گذشته ما را به سوی سفرنامه‌ها می‌کشاند تا از ورای این نوشته‌ها خلق و خوی مردم را جست‌وجو کنیم تصریح کرد : در سفرنامه‌های غیر ایرانیان که در کسوت بازرگان، مبلغ و دیپلمات به ایران سفر کرده‌اند، خاطراتی به نگارش درآمده که از میان این آثار می‌توان برخی رسوم ایرانی را به ویژه در سده‌های گذشته پیدا کرد،  رسومی که نویسندگان ایرانی کمتر به آن توجه داشته‌اند. 
او افزود : از دوره‌ صفوی، که تعداد زیادی مسافر خارجی به ایران سرازیر شدند، جنبه‌های مختلف حیات دینی و دنیوی ایرانیان ثبت  و ضبط شد.
وی با اشاره به اینکه مراسم مذهبی، بخشی جدایی‌ناپذیر از این گزارش‌ها است و ماه رمضان نیز، به خاطر تغییراتی که در سبک زندگی مردمان به وجود می‌آورد، از چشم مسافران خارجی دور نمانده است. وی اظهار داشت :اگرچه آنها از این ماه اطلاعات زیادی نداشتند و بر طبق دریافت خود به تفسیر برخی احکام آن پرداخته‌اند و نیز به دلیل ناآشنایی با جزئیات و فلسفه برگزاری این مراسم، از اشتباهاتی نیز در روایت برخوردارند، با این وجود، ریزبینی آنها که اطلاعاتی درباره شیوه روزه‌داری ایرانیان در سده‌های گذشته به ما می‌دهد، در آثار نویسندگان ایرانی چندان قابل مشاهده نیست و در نتیجه کمبود اطلاعات درباره آداب و فرهنگ عامه در برخی رسوم و آیین‌های مذهبی، استفاده از سفرنامه های غیر ایرانی اطلاعات زیادی را در این زمینه فراهم می سازد.
                                                                                                              رمضان در تاجیکستان
معصومه رخشا نیز در ادامه با اشاره به موضوع «رمضان در تاجیکستان» گفت:تاجیکستان از جمله پنج کشور اسلامی آسیای مرکزی است که پس از استقلال در سال 1991 بازگشت به فرهنگ و آداب و سنتهای ملی و اسلامی را مورد توجه قرار داده است.
او تصریح کرد :مردم تاجیک، به خاطر داشتن پیشینه‌ی فرهنگی بسیار قدیمی، تقریباً برای هر مناسبتی مراسم خاصی دارند.
وی افزود : یکی از این مناسبت‌ها، ماه‌مبارک رمضان است، درتاجیکستان‌ هر سال ماه مبارک رمضان را همراه با آیین های ویژه‌ای گرامی می دارند. برخی از این آیین ها شامل خواندن نمازتراویح، ‌‌‌‌رب‌ من‌خوانی،‌ شب‌قدر،‌ عیدگردک‌ و‌‌‌‌عیدگشتک‌ می شوند.


نقش میراث ناملموس بشری در مسیر رساندن انسان به توسعه و صلح پایدار


در نشست «هم اندیشی میراث ناملموس» عنوان شد
نقش میراث ناملموس بشری در مسیر رساندن انسان به توسعه و صلح پایدار
آنچه که امروز به عنوان میراث ناملموس بشری ستاره دار شده و درجهان دارای هویت است، به اعتبار خاستگاه فرهنگی و پشتوانه ای که در تفکر و اندیشه جوامع در ایجاد وفاق اجتماعی داشته ، در تقویت پیوند انسان مدارانه اقوام مؤثربوده و در مسیر رساندن آنها به توسعه و صلح پایدار نقش آفریده ، دارای ارزش برجسته وماندگاری شده است.

.

آتوسا مومنی مدیرکل دفتر همکاری های علمی و بین الملل بنیاد ایران شناسی این مطلب را در نشست «هم اندیشی میراث ناملموس» مطرح کرد .
او با اشاره به  قدرت نرم میراث فرهنگی ناملموس در حفظ هویت فرهنگی و گسترش وفاق اجتماعی در عرصه ملی و بین المللی گفت : میراث فرهنگی ناملموس که از ظرفیتهای بی بدیل و به اعتباری از ارکان جوامع صاحب هویت امروز برای رسیدن به توسعه پایدار برشمرده می شود، همانا روح و تولدگاه میراث فرهنگی ملموس تاریخی است.
او افزود : به بیانی صور مواریث تاریخی ما از نوع منقول و غیرمنقول، مولود میراث ناملموسی هستندکه به پشتوانه تفکر روحانی انسان از دیرباز، با انتقال بین نسلی و مبتنی بر نیاز انسان، حیات خود را ادامه داده ودر دنیای امروز رخ نمون ساخته اند.
وی گفت : آنچه که امروز به عنوان میراث ناملموس بشری ستاره دار شده و درجهان دارای هویت است، به قید امتیازش نسبت به پدیده ای دیگر از مقوله خود، دارای این ارزش هویتی نشده بلکه به اعتبار خاستگاه فرهنگی و پشتوانه ای که در تفکر و اندیشه  جوامع در ایجاد وفاق اجتماعی داشته ودر تقویت پیوند انسان مدارانه  اقوام مؤثربوده و در مسیر رساندن آنها به توسعه و صلح پایدار نقش آفریده است، دارای ارزش برجسته  مانایی وماندگاری شده است.
مومنی اظهار داشت : انسانها در میان باورهایی که زندگی خود را بر آن بنیان نهاده اند، غوطه ورند و همواره امور خود را با آن ارزشها همراه کرده و تطبیق می دهند و زمانیکه در فرامرزهای زندگیشان مشابهت ها و قرابت ارزشها ی معنوی خود را همچون پاره ای از تن می یابند ، وفاق اجتماعی در جامعه بشری با استحکامی شگفت انگیز رقم خورده و انسان در مسیر توسعه پایدار و صلح ، هدایت می شود.
                                                                                             کنوانسیون پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس

بهروز وجدانی عضو هیئت علمی پژوهشکده مردم شناسی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری در این نشست پیرامون " میراث فرهنگی ناملموس " و چند سند فرهنگی یونسکو که منجر به تدوین کنوانسیون سال ۲۰۰۳ یونسکو با عنوان " کنوانسیون پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس " شدمطالبی را مطرح کرد .
 او در ادامه به نام و محتوای تمام پرونده های ۱۳ گانه میراث فرهنگی ناملموس که ایران به یونسکو ارایه و به ثبت رسانده اشاره کرد و  در ارتباط با موضوع میراث فرهنگی ناملموس  از قبیل : تنوع فرهنگی ، توسعه پایدار ، میراث فرهنگی ملموس و ....نیز سخنانی را مطرح کرد .
                                                                                                     هویت‌سازی از طریق میراث فرهنگی
شروین گودرزی کارشناس حوزه میراث ناملموس مرکز مطالعات منطقه ای پاسداری از میراث ناملموس غرب آسیا زیر نظر یونسکو به بیان مواردی در خصوص دپیلماسی فرهنگی و میراث فرهنگی ناملموس پرداخت و گفت :به گفته کیلفورد گیرتز (Clifford Geertz) « فرهنگ یک زینت برای وجود انسان نیست بلکه شرایط جوهری برای وجود اوست و هیچ چیز در طبیعت بشری و جامعه‌ بشری مستقل و مجزا از فرهنگ نیست.»
او با بیان اینکه اگر این تعریف یکی از تعریف‌های مهم از «فرهنگ» باشد، بنابراین انسان بی‌فرهنگ معنا نداردو «فرهنگ» هویت‌بخش‌ترین عنصر انسان است افزود : حال آنکه تعریف اوارد برنت تیلور از فرهنگ عملاً همان تعریفی‌ا ست که نویسندگان کنوانسیون پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس از «میراث فرهنگی ناملموس» بدست داده‌اند.
این کارشناس تصریح کرد : حال با پیوستن حدود ۱۸۰ کشور از جمله ایران به این کنوانسیون موضوع دیپلماسی فرهنگی، بازسازی بخشی از هویت فراموش شده و حتی هویت‌سازی از طریق میراث فرهنگی بویژه از طریق میراث فرهنگی ناملموس به یکی از چالش‌های جدی در عرصه‌  بین‌المللی شده است.


میراث فرهنگی ناملموس اتصال دهنده فضاهای شهری به گذشته


حسن زاده :
میراث فرهنگی ناملموس اتصال دهنده فضاهای شهری به گذشته
رییس پژوهشکده مردم شناسی با بیان اینکه میراث ناملموس در قالب آنچه به طور مثال در آیین های ایرانی دیده می شود، باید با حوزه عمومی ارتباط تنگاتنگ تری داشته باشد تصریح کرد در شهرهایی چون تهران بجای فضای شهری گذشته، ساختمان هایی بی ریشه قد کشیده اند که به نظر می توان از میراث فرهنگی ناملموس کمک گرفت تا معنای فضا و اتصال آن به گذشته را شکل بخشید.

.

به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری ، علیرضا حسن زاده رییس پژوهشکده مردم شناسی این مطلب را در نشست «هم اندیشی میراث ناملموس» که با پیشنهاداتی به شهرداری تهران برای توجه به میراث ناملموس در توسعه پایدار همراه شد  مطرح کرد .
او با توجه به آسیب میراث ملموس در قالب معماری اصیل ایرانی که با کاهش رابطه میان هویت و مکان همراه بوده، خواستار توجه شهرداری ها به میراث ناملموس به منظور تقویت رابطه هویت شهروندان و محلات و مکان زندگی آنان شد.
وی با بیان اینکه میراث ناملموس می تواند فقدان وجود چنین فضاهایی را که عملا به حافظه فرهنگی و جمعی شهروندان آسیب وارد کرده جبران کند تصریح کرد :به این منطور برای نمونه می توان در محلات مختلف تهران، آلبوم شهری از گذشته همان محلات را در قالب عکس و فیلم شکل بخشید  و آن را با تجربه زنده شهروندان از میراث ناملموس چون آیین، نمایش، بازی، هنر، موسیقی و غیره ترکیب کرد.
رییس پژوهشکده مردم شناسی ،  در ادامه این پرسش را مطرح کرد که جایگاه میراث ناملموس در توسعه پایدار چیست و چه نقشی را می توان برای آن در توسعه پایدار و سیاست گذاری های کشور در نظر گرفت؟
حسن زاده گفت : به منظور پاسخ به این سوال نخست باید به نقد جایگاه میراث فرهنگی در الگوهای توسعه کشور پرداخت؛ به ظاهر گفتمان میراث فرهنگی که به ویژه در قالب فرایند های سیاستگذاری دولتی قابل مشاهده است، گفتمانی کنوانسیون و ثبت محور است که در عین مهم و الزامی بودن، به عنوان یکی از شروط توسعه پایدار می باید به گفتمان مهم تری چون توسعه محور و میان سازمانی بودن میراث فرهنگی تبدیل شود.
رییس پژوهشکده مردم شناسی اظهار داشت: بر این اساس می توان از میراثی شدن، برابر با فرهنگی شدن، در برابر پولی و کلایی شدن مدل توسعه که به فضاهای شهری، روستایی و زیست محیطی با مخدوش کردن حریم و منظر آسیب وارد می سازد، یاد کرد.
او افزود :به واقع خودآگاهانه شدن توسعه در ایران و ابسته به جایگاه و درجه اهمیتی است که به میراث فرهنگی داده می شود و در این میان علوم میراثی چون مردم شناسی، باستان شناسی، زبان شناسی، معماری، مرمت، هنرهای سنتی و غیره اهمیتی بسیار فراوان دارند.
وی گفت : یکی از آسیب های جدی که مدل های موجود از توسعه در قالب کالایی/پولی شدن (اقتصاد ساخت و ساز)، به کشور وارد کرده اند، نابودی بافت های تاریخی شهری و روستایی و مناظر میراثی و طبیعی مربوط به آن است.
او با بیان اینکه این امر که همان به محاق رفتن میراث ملموس فرهنگی است  ما را با کاهش تعلق مردم به هویت محلی و در نتیجه کاهش عمق و ژرفای هویت ملی رو به رو می کند تصریح کرد :  این حالت را می توان بی مکان شدن حافظه یا هویت دانست؛  حافظه به مثابه عنصری که منجر به پایداری هویت شده و حال را به گذشته پیوند می دهد، متاثر از مکان و فضای اجتماعی و فرهنگی است.
حسن زاده با اشاره به اینکه به واقع حافظه جمعی به مکان و حوزه عمومی وابسته و  از این نظر مکان بخشی از خود و هویت فرد است گفت : اکنون بعد فضایی و مکانی حافظه به عنوان عنصری که ما را به گذشته جامعه خود پیوند می دهد، ضعیف شده است.
به گفته حسن زاده ، در این چشم انداز در شهرهایی چون تهران بجای فضای شهری گذشته، ساختمان هایی بی ریشه قد کشیده اند، حال برای تعمیق و تحکیم هویت چه باید کرد؟ در اینجا به نظر می توان از میراث فرهنگی ناملموس کمک گرفت تا معنای فضا و اتصال آن به گذشته را شکل بخشید.
رییس پژوهشکده مردم شناسی گفت :  به این منظور میراث ناملموس در قالب آنچه به طور مثال در آیین های ایرانی دیده می شود، باید با حوزه عمومی ارتباط تنگاتنگ تری داشته و جایگاهی مهمتر پیدا کندکه آیین ها، نمایش ها، بازی ها، موسیقی، هنرهای سنتی از این شمار هستند.
وی با بیان اینکه  این حضور نباید محدود به زمان های خاصی چون نوروز (مراسم نوروزگاه) شود افزود: در اینجا به عنوان مثال می توان به عنوان یک سیاستگذاری از تصاویر تاریخی محلات تهران در قالب آلبوم شهری (عکی و فیلم) بر دیوار های محل و ترکیب آن با اشکال کلیدی میراث ناملموس استفاده کرد تا احساس تعلق و پایداری هویت های محلی شهری به عنوان صورتی مهم از هویت ملی برجسته و احیا شود.
او اظهار داشت : افراد محل به ویژه نسل جدید به عنوان آیین گزاران می توانند عاملیت خود را در تولید فرم های جدید نشان دهند،در اینجا حافظه ناملموس می تواند فقدان ابعاد فضایی و مکانی حافظه فرهنگی و جمعی را جبران کرده و راه را بر شکل گیری هویت های پایدار و تقویت سرمایه فرهنگی، نمادین و اجتماعی محلات باز کرد.
نشست هم اندیشی میراث ناملموس توسط مرکز اسناد فرهنگی آسیای پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی و پژوهشکده مردم شناسی پژوهشگاه برگزار شد .


مسئولیت اجتماعی سازمان ها با تمرکز بر میراث فرهنگی،محیط زیست، بهداشت و درمان و آموزش قانون شود


دبیر علمی همایش ملی مطالعات اجتماعی میراث فرهنگی:
مسئولیت اجتماعی سازمان ها با تمرکز بر میراث فرهنگی،محیط زیست، بهداشت و درمان و آموزش قانون شود
شورای علمی و عالی همایش ملی «مطالعات اجتماعی میراث فرهنگی»، خواستار مصوب شدن مسئولیت اجتماعی شرکت ها و سازمان های دولتی با تمرکز بر میراث فرهنگی، محیط زیست، بهداشت و درمان و آموزش به عنوان قانون از سوی مجلس شورای اسلامی شد.

.


به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری ، سید قاسم حسنی دبیر علمی همایش مطالعات اجتماعی میراث فرهنگی واستاد دانشگاه مازندران با بیان این مطلب گفت : شورای یاد شده در بیانیه همایش ملی مطالعات اجتماعی میراث فرهنگی ضمن تاکید بر بازبینی الگوهایی توسعه بر پایه میراث فرهنگی و تاکید بر اقتصاد و صنعت میراث به عنوان زیر بنای اقتصاد گردشگری و متمم اقتصاد سبز ( اقتصاد زیست محیطی) و تاکید بر توجه عملی به پیوست میراث فرهنگی در کشور، خواستار مصوب شدن این مسئولیت شد.
گفتنی است ، همایش مطالعات اجتماعی میراث فرهنگی  توسط دانشکده علوم انسانی و اجتماعی دانشگاه مازندران و پژوهشکده مردم شناسی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری با همکاری انجمن انسان شناسی، پژوهشکده مطالعات اجتماعی پژوهشگاه علوم انسانی، گروه مطالعات فرهنگی دانشگاه علامه و مرکز اسناد فرهنگی آسیا در دانشگاه مازندران برگزار و درآن مقرر شد این همایش  در دوره های دو ساله برگزار و با رویکرد آسیب شناختی به بررسی الگوهایی توسعه در ایران بپردازد.
در این همایش که در چهار پانل علمی برگزار شد ۲۰ سخنرانی علمی ارایه شد.


دوره ماد ؛چشم‌انداز متکثری از فرهنگهای بومی و تازه‌وارد


در همایش مطالعات اجتماعی میراث فرهنگی عنوان شد
دوره ماد ؛چشم‌انداز متکثری از فرهنگهای بومی و تازه‌وارد
پژوهشگران باستان‌شناسی دورۀ ماد در میان مواد باستان‌شناختی که می‌یابند، شدیداً با موضوع تنوع فرهنگی درگیرند؛ دورۀ ماد دوره‌ای پیچیده در باستان‌شناسی عصر آهن ایران است و چشم‌انداز متکثری از فرهنگها و خُرده‌فرهنگهای بومی و تازه‌وارد را به نمایش می‌نهد.

.

به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری ، مهرداد ملکزاده باستان شناس و مدیرامور پژوهشی پژوهشگاه این مطلب را در همایش «مطالعات اجتماعی میراث فرهنگی» مطرح کرد و  به بیان بخشی از مقاله اش با عنوان «مادان، و گوناگونی فرهنگ مادی و مواد فرهنگی عصر آهن » پرداخت .
او گفت : در تاریخچۀ یکی از دانشگاهها، روایت شده که گروهی دانشجوی جسور و کنجکاو و سرخوش، پس از دیدن جزوۀ استادی در یکی از رشته‌های وابسته و پیوستۀ انسان‌شناسی که «باستان‌شناسی فرهنگی» (Cultural Archaeology) نام داشته (!)، از سر شوخی گفته‌اند، و چه درست هم گفته‌اند، که مگر باستان‌شناسی غیرفرهنگی هم داریم، مگر باستان‌شناسی غیرفرهنگی هم می‌شود؟ چه آنکه باستان‌شناسی همه‌کارش فرهنگ است؛ اساساً باستان‌شناسی همانا به نوعی فرهنگ‌شناسی است.
ملکزاده افزود: باستان‌شناسی نو (New Archaeology) که در دهۀ 1960 زاده شد، خویشتن را شاخه‌ای، شعبه‌ای، از رشتۀ مادر، انسان‌شناسی، می‌شناخت، تا جایی که سزاست باستان‌شناسی انسان‌شناختی (Anthropological Archaeology) نامیده شود، این باستان‌شناسی نو، خویشتن را بسیار تا بسیار، با موضوع فرهنگ مادی (material culture) و مواد فرهنگی (cultural material) و فهم آن، درگیر کرده.
وی اظهار داشت : پژوهشگران باستان‌شناسی دورۀ ماد هم در میان مواد باستان‌شناختی که می‌یابند، شدیداً با موضوع تنوع فرهنگی درگیرند؛ دورۀ ماد دوره‌ای پیچیده در باستان‌شناسی عصر آهن ایران است، و چشم‌انداز متکثری از فرهنگها و خُرده‌فرهنگهای بومی و تازه‌وارد را به نمایش می‌نهد.
او تصریح کرد :کار باستان‌شناس و انسان‌شناس متخصص این دوره شاید این باشد که در میان همۀ این نشانه‌های تنوع و تکثر فرهنگی، دلایل پیدایی اتحادیۀ قبایل ماد و پسانتر از دل آن اتحادیه، تشکیل پادشاهی متحد ماد را دریابد که در مقالۀ حاضر به این مهم می‌پردازیم.
                                                                                     رویکردی فرهنگی- انتقادی بر پاسداری از میراث فرهنگی
«رویکردی فرهنگی- انتقادی بر پاسداری از میراث فرهنگی» عنوان مقاله ای بود که توسط حسین میرزائی؛ استادیار مردم‌شناسی دانشگاه علامه طباطبائی در ادامه ارایه شد
 او گفت :  امر نگهداری از میراث فرهنگی همواره از دیدگاه‌های هنری، علمی و فرهنگی مورد توجه بوده است. هر کدام از این دیدگاه‌ها به نوبه خود این مسئله را کاویده و دلایلی بر انجام آن داشته اند.
وی افزود :در دیدگاه هنری تاکید بر پاسداری از بعد هنری اثر است، در دیدگاه علمی، نقش علوم دقیقه و تکنولوژی در این امر پررنگ می‌گردد و در نهایت در دیدگاه فرهنگی بر زمینه های فرهنگی برای تعیین ارزش میراث فرهنگی تکیه می‌شود.
میرزایی با بیان اینکه به عبارت دیگر به باور فرهنگ گرایان هر کدام از این آثار بسته به قرار گیری در هر بستر، معنا و مفهومی متفاوت خواهند داشت تصریح کرد :فرهنگ گراها حتی ارزش هنری میراث فرهنگی را نیز متاثر از زمینه فرهنگی آن می‌دانند و اصلی‌ترین ویژگی میراث فرهنگی را بعد فرهنگی آن تلقی می‌کنند که در واقع نوعی برساخت است بنابراین مفهوم نگهداری از میراث فرهنگی بر حسب هر فرهنگ و ملیتی دچار چالش‌هایی نسبی‌گرایانه خواهد شد.
وی در پایان گفت : با توجه به امر «جهانی شدن» عده‌ای معتقدند که شاخص‌های میراث فرهنگی باید مورد بازنگری قرار گیرد یعنی از یک سو به امر جهانی و از سوی دیگر به امر محلی این میراث توجه کرد. در این مقاله این ابعاد مورد واکاوی قرار می‌گیرند. 
                                                                                                   غذا، هویت فرهنگی و گردشگری پایدار
سمیه کریمی عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی دیگر سخنران این همایش نیز به بیان گوشه ای از مقاله اش با عنوان« غذا، هویت فرهنگی و گردشگری پایدار» پرداخت و گفت :  غذا یکی  از کلیدهای اصلی درک فرهنگ از نگاه دانش  انسان شناسی تلقی می  شود؛به  واقع، غذا نه تنها ما را در برابر دانش فرهنگی، تنوع زیستی ، اقلیمی و فرهنگی یک جامعه قرار می دهد، که چشم اندازی غنی از تعامل درون سرزمینی و برون سرزمینی را ترسیم می کند.
او افزود : با توجه به آنکه گردشگری پایدار به ویژه متاثر از ارش های بومی و سنت های دیرین  موجود در یک جامعه و بازتاب دهنده غنای طبیعی و فرهنگی  آن است، گردشگری غذا می  تواند مهمترین سیاست و استراتژی در توسعه و گرشگری پایدار به شمار آید.
به گفته وی، گردشگری غذا نه تنها قدرت اقتصادی کشور را در همه نواحی آن بالا می برد، که از سوی دیگر خود مبنای استحکام بیشتر وحدت و یکپارچگی اجتماعی است به این منظور با توجه به آنکه فرهنگ مهمترین پایه تعریف هویت در نزد مردم یک جامعه است، گردشگری پایدار می تواند یکی از بومی ترین اشکال گردشگری را با ارزش هایی که تعامل ملی و بین المللی را به دنبال دارد، بنا نهد. 
                                                                                            زبان‌شناسی فرهنگی و چگونگی مطالعه زبان‌های بومی
«زبان‌شناسی فرهنگی و چگونگی مطالعه زبان‌های بومی» عنوان مقاله ای بود که توسط لیلا اردبیلی  دکترای زبان‌شناسی و انسان‌شناسی ارایه شد .
او با بیان اینکه طبق تعاریف کلاسیک، زبان نظامی متشکل از دستور زبان و واژگان است که به صورت قراردادی در میان اعضای یک جامعه زبانی به منظور ارتباط با یکدیگر مورد استفاده قرار می‌گیرد تصریح کرد :اما امروزه، با ورود مطالعات شناختی در تحقیقات زبانی و با توجه به دستاوردهای علومی مانند زبان‌شناسی فرهنگی و زبان‌شناسی و انسان‌شناسی شناختی که اساساً علومی میان‌رشته‌ای هستند، اندیشمندان در حوزه زبان دریافته‌اند که زبان تنها مجموعه‌ای از قواعد و واژگان نیست بلکه نظامی رابط میان ذهن و فرهنگ می‌باشد که وظیفه اصلی آن مفهوم‌سازی است.
وی افزود : در واقع، زبان دستگاهی از طرحواره‌سازی و مقوله‌بندی جهان اطراف و‌ مخزنی از طرحواره‌ها و مدل‌های شناختی-فرهنگی مردمان محسوب می‌شود، که خود حاصل  تجربه‌های مشترک تاریخی- فرهنگی‌ای هستند که  به صورت بازنمایی‌های جمعی از جهان بیرون در زبان منعکس می‌شوند و از این‌رو در شناخت فرهنگی و اجتماعی یک جامعه از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است.
او درادامه گتف : در این مجال سعی خواهم کرد تا نشان دهم که چگونه برای مطالعه یک زبان  به همان اندازه که به مطالعه آواشناسی، صرف و نحو آن زبان نیازمندیم به مطالعه این مهم باید توجه داشته باشیم که زبان مورد نظر چگونه از طریق طرحواره‌ها و مقوله‌بندی‌ها جهان اطراف خود را مفهوم‌سازی کرده و دانش فرهنگی مردمانش را سامان می‌بخشد.
                                                                                                   نوروز بل؛ آغاز سال گالشی
در ادامه این همایش هوشنگ عباسی به بیان بخشی از مقاله «نوروز بل: آغاز سال گالشی» پرداخت و گفت :نوروزبل، جشن و آیین غروب آخرین شب سال گالشی یعنی روز آخرین روز ماه اسپندارما در گاهشمار گالشی و شب اولین روز سال یعنی نوروزما گیلانی است، این رسم از گذشته‌های دور به یادگار مانده و ریشه در معیشت و شغل مردم دارد.
وی تصریح کرد : گالش‌ها مردمی دام‌دار و شبان هستند که در دامنه‌های شمالی کوه البرز زندگی می‌کنند و به پرورش گاو و گوسفند اشتغال دارند.
او با بیان اینکه گاهشمار گالش‌ها، با گاهشمار خورشیدی مانند اسامی ماهها و برخی مراسم و آیین‌ها با تغییراتی همراه است افزود : سال چوپانی کوه‌نشینان و ساکنان دامنه‌های البرز در نیمه‌ی ماه دوم تابستان (مرداد ماه) آغاز می‌شود.
این پژوهشگر خاطرنشان کرد : مراسم برپایی نوروزبل در نیمه‌ی مرداد ماه یعنی در نیمه‌ی تابستان که به اصطلاح علم نجوم به قلب الاسد بین 14 تا 17 مردادماه یعنی به تعبیر علم نجوم قدیم ماه شیر و خورشید برپا می‌شود و به «گالش شوما (gâleš šumâ)» یا «آفتو شومار (âftow šumâr) (آفتاب شمار- سال خورشیدی)» معروف است.
او با بیان اینکه دگرگونی طبیعی در زندگی مردم تأثیر فراوان دارد و با آرزوها و امیدهای فراوان درهم آمیخته و در زندگی و کار دام‌داران بسیار مؤثر است گفت : در این مقاله به یکی از آیین‌های دیرپا که ریشه در شغل و معیشت چوپانان گیلانی یعنی گالش‌ها دارد، دقت و مورد مطالعه واقع شده ؛ آیینی که با دگرگونی طبیعت و تحول در معیشت و شغل باشندگان آن تأثیر مثبت می‌گذارد.
                                                                                       چالش های فرهنگی - اجتماعی بافتهای تاریخی شهرها
«چالش های فرهنگی - اجتماعی بافتهای تاریخی شهرها» دیگر مقاله ای بود که در ادامه توسط بهنوش شمس الهی؛ استادیار دانشگاه آزاد اسلامی- واحد تهران جنوب ارایه شد .
او با بیان اینکه بافت تاریخی شهرها نمودی از میراث فرهنگی و هویتی ساکنان آنها در بستر زمان شناخته شده که تلاش برای حفظ و بازآفرینی آنها از ضرورت های مدیریتی عصر حاضر شهرهای ایران است تصریح کرد : رشد مهاجرت به شهرها، توسعه افقی شهرها، کمبود امکانات زیرساختی و منابع کافی در بافتهای تاریخی، تغییر نیازها و سطح انتظارات ساکنان همه و همه از مسائلی هستند که مبین و موید این ضرورت هستند.
او گفت:  امروز، بافتهای تاریخی شهرها به دلیل کاهش کارایی شاهد خروج ساکنان بومی و افزایش ورود مهاجران (اغلب از اقشار کم درآمد هستند) و در نتیجه کاهش سطح سرمایه اجتماعی و افزایش ناهنجاریهای فرهنگی و اجتماعی هستند  از اینرو لازم است در سیاستگذاریها و برنامه ریزیهای خرد و کلان شهری بافت تاریخی را به مقوله کالبد تقلیل نداده و ابعاد فرهنگی و اجتماعی آنرا با تاکید بر شیوه های جدید مدیریتی چون تقویت سازمانهای مردم نهاد با هدف افزایش مسئولیت پذیری و حس تعلق در ساکنان بافتهای تاریخی و نهایتا زیست پذیری کالبدی و فرهنگی- اجتماعی تقویت کرد .
وی در پایان افزود: با توجه به اهمیت موضوع،  مطالعه حاضر با رویکردی انسان شناختی و با تاکید بر مفاهیم بازآفرینی و زیست پذیری شهری چالش های پیش روی بافتهای تاریخی شهرهای امروز ایران را به روش تحلیلی – توصیفی بررسی و به ارائه پیشنهادات پرداخته است.


برگزاری نشست های تخصصی و رونمایی از کتاب های حوزه مردم شناسی


همزمان باهفته میراث فرهنگی صورت می گیرد
برگزاری نشست های تخصصی و رونمایی از کتاب های حوزه مردم شناسی
حسن زاده برگزاری نشست های تخصصی و رونمایی از کتاب های حوزه مردم شناسی را بخشی از برنامه های پژوهشکده مردم شناسی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری ، در هفته میراث فرهنگی اعلام کرد .

.

به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری ، علیرضا حسن زاده رییس پژوهشکده مردم شناسی امروز «یکشنبه »در خصوص فعالیت های این پژوهشکده در هفته میراث فرهنگی گفت: همزمان با هفته میراث فرهنگی نشست های تخصصی به همت این پژوهشکده با همکاری مدیریت ثبت میراث فرهنگی، مرکز اسناد فرهنگی آسیا و پژوهشگاه علوم انسانی برگزار خواهد شد.
او افزود: رونمایی از کتاب موسیقی مقامی و بومی نواحی خراسان تألیف بهروز وجدانی و مجتبی قیطاقی ،چهار ویژه نامه ، نشریه های طب جنوب ویژه پزشکی مردمی، رهاورد گیل، ویژه نامه نوروزو پژوهشگاه میراث فرهنگی، ویژه نامه نوروز مجله پارپیرار که در آنها آثاری از پژوهشگران این پژوهشکده منتشر شده بخشی از این برنامه ها است .
رییس پژوهشکده مردم شناسی تصریح کرد: در این راستا نشست های تخصصی« هم اندیشی میراث ناملموس» 16 اردیبهشت ماه از ساعت 12-10در سالن اندیشه پژوهشگاه علوم انسانی ، «نشست رمضان، فرهنگ شادمانی و نیایش» 18 اردیبهشت ماه از ساعت 12-10  در پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری و نشست «کودک و میراث ناملموس» 21 اردیبهشت ماه از ساعت 16-14 در پژوهشگاه برگزار خواهد شد.


همایش ملی« مطالعات اجتماعی میراث فرهنگی» ؛قدمی مهم در شناخت میراث فرهنگی ایران


همایش ملی« مطالعات اجتماعی میراث فرهنگی» ؛قدمی مهم در شناخت میراث فرهنگی ایران
بهروز عمرانی رییس پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری در پیامی به همایش ملی« مطالعات اجتماعی میراث فرهنگی» ضمن اعلام حمایت این مرکز از مراکز دانشگاهی و پژوهشگاهی به ویژه دانشگاه مازندران که در برگزاری همایش یاد شده مشارکت داشته اند، ابراز امیدواری کرد هم اندیشی اندیشمندان، استادان و محققان کشور در این همایش به سهم خویش قدمی مهم در شناخت میراث فرهنگی ایران و جایگاه برجسته آن در توسعه کشور باشد.

.

دراین پیام آمده است ؛ ایرانیان را می توان یکی از غنی ترین ملت های جهان دانست، نه از این بابت که مرزپرگوهرو سرزمین حاصلخیز و زرخیز ایران، از منابع کم مانند و بی نظیر طبیعی سرشار است  بلکه از آن رو که ایرانیان حافظ، نگهبان و میراث داریکی از غنی ترین فرهنگ های جهان به شمار می آیند. چنین غنا و ثروت پایداری است که موجب می شود در عبور از همه دوره های سخت تاریخی و با وجود همه دشواری های آن ، فرهنگ و هویت ایرانی پایدار و جاودان چون خورشیدی بر فراز آسمان تمدن های انسانی بدرخشد و بسان درختی بی خزان و سبز چون سروی بی مثال قد برافرازد و به جهان امید رویش دوباره بخشد.
 میراث فرهنگی ایرانطلایه دار اندیشه، صلح، دوستی، مدارا، آشتی، خشونت گریزی، و نوع دوستی در جهان بوده و در هر سده و دهه ای از تاریخ طولانی و دراز دامن جهان، اندیشه ای کم نظیر و تابناک را در آثار شاعران، فیلسوفان،  اندیشمندان و هنرمندان بزرگ خود به همه جای جهان گسترانده است. بی راه نیست اگر فرهنگ، زبان، آیین و هنر ایرانی را  آیینه ای از صلح و اندیشه دانسته و آن را در طی تاریخ مروج مدارا و دوستی در جهان بشماریم. زبان فارسی که بالندگی آن حاصل مشارکت همه اقوام ایرانی در طی تاریخ بوده است، پل اندیشه  و وحدت اقوام و ملل بوده و بذر اندیشه و خرد را بر خاک بسیاری از سرزمین های جهان پاشیده است. چنین سرزمینیاست که از دامن آن حافط، فردوسی، مولانا، عطار ، سهروردی، ابن سینا، سعدی، بی دل، نظامی و غیره   برخاسته اند و دامن اندیشه را تا دورترین نقاط جهان گسترده اند. به دیگر سخن، میراث فرهنگی ما از مرزها و گستره های خاکی عبور کرده و با اندیشه ای ناب که معنا و معنویت را بارور می سازد، فاتح قلب های جهانیان در همه تاریخ و جغرافیای زمین بوده است. اندیشمندان بزرگ جهان خیره به آسمان فرهنگ و تمدن ایران، از جایگاه سترگ متفکران بزرگ این سرزمین چون حافظ و مولانا سخن گفته و آن را ستوده اند. بی شک یکی از شاهراه های فکر و فرهنگ راهی است که فرهنگ و تمدن ایرانی در تاریخ جهان گشوده، راهی که مقصد آن معنویت، آزاداگی و صلح و دوستی بوده است.
راه پرشکوه و تابناک  آینده سرزمین عزیزمان ایران راهی جدا از میراث فرهنگی گرانسنگ و گرانبهای آن نیست، میراثی که حاصل تعامل سازنده انسان با طبیعت و  تاریخ بوده است. در چنین سرزمینی که در آن همبستگی ملی و تنوع فرهنگی و زیستی چون جانی به هم آمیخته و همزادانی بی گسست بوده اند، توسعه پایدار از طریق حفظ، احیا و شناخت میراث فرهنگی ایران ممکن خواهد بود و به این منظور بررسی جایگاه میراث فرهنگی در مسیر توسعه پایدار کشور عزیزمان و راه های حفظ و شناخت و معرفی آن می باید به یکی از مهمترین موضوعات مجامع و مراکز دانشگاهی و پژوهشگاهی کشور تبدیل شود. بر این مبنا یکی از مهمترین وظایف علوم انسانی در ایران را به ویژه در رشته های علوم انسانی مرتبط با میراث فرهنگی چون مردم شناسی، جامعه شناسی، باستان شناسی، گردشگری، زبان شناسی، معماری، مرمت و غیره می باید تلاش در بررسی جایگاه علمی میراث فرهنگی و نقش آن درشکل بخشی به توسعه پایدار دانست  و بررسی علمی چالش های موجود در برابر آن را یک رویکرد عمده و اصلی تعریف کرد.
از این رو پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری کشور ضمن اعلام حمایت و تشکر از مراکز دانشگاهی و پژوهشگاهی به ویژه دانشگاه مازندران که در برگزاری همایش یاد شده مشارکت داشته اند، امیدوار است هم اندیشی اندیشمندان، استادان و محققان کشور در این همایش به سهم خویش قدمی مهم در شناخت میراث فرهنگی ایران و جایگاه برجسته آن در توسعه کشور  بوده و راه را برای شناخت چالش های موجود در مسیر توسعه پایدار به کمک میراث فرهنگی غنی ایران باز نماید.


استحکام هویتی به مثابه یک سرمایه اجتماعی دیرین و فرهنگی تهدید می شود


در همایش ملی «مطالعات اجتماعی میراث فرهنگی » مطرح شد
استحکام هویتی به مثابه یک سرمایه اجتماعی دیرین و فرهنگی تهدید می شود
چالش هایی نظیر«زیست محیطی شدن فقر» و «قومی و میراثی شدن فقر» که به ویژه با ظهور بحران های طبیعی چون زلزله، خشکسالی، سیل و غیره از یکسو و مادی- پولی شدن توسعه و فعالیت های اقتصادی در ایران شدت گرفته ، پایداری و استحکام هویتی را به مثابه یک سرمایه اجتماعی دیرین و فرهنگی تهدید می کند.

.

به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری ، علیرضا حسن زاده  رییس پژوهشکده مردم شناسی و عضو  هیئت علمی پژوهشگاه این مطلب را در همایش ملی «مطالعات اجتماعی میراث فرهنگی » مطرح کرد .
 او با بیان بخشی از مقاله اش با عنوان «وحدت ملی، میراث فرهنگی و محیط زیست» گفت : در حالی که توسعه پایدار بر مبنای دو رکن توسعه همسو با حفظ میراث فرهنگی و محیط زیست تعریف می شود، مدل ها و الگوهای توسعه در ایران در خلال یک صد سال اخیر، ما را با چالش هایی رو به رو می سازد، که می توان از آنها با نام هایی چون «زیست محیطی شدن فقر» و «قومی و میراثی شدن فقر» یاد کرد.
حسن زاده افزود : این چالش ها که به ویژه با ظهور بحران های طبیعی چون زلزله، خشکسالی، سیل و غیره از یکسو و مادی- پولی شدن توسعه و فعالیت های اقتصادی در ایران شدت گرفته است، پایداری و استحکام هویتی را به مثابه یک سرمایه اجتماعی دیرین و  فرهنگی تهدید می کند.
رییس پژوهشکده مردم شناسی تصریح کرد : میراثی و فرهنگی شدن جامعه در برابر شئی و  پولی شدن آن به عنوان یک الگوی مصرف کننده قرار دارد حال آنکه اقتصاد و صنعت  میراث و نیز اقتصاد سبز خود پایه های گردشگری پایدار هستند.
او گفت :  بر این اساس می باید به رویکردهایی در قالب یک پارادیم و گفتمان قدرتمند اندیشید، که در این مقاله از آن با نام «اقتصاد فیروزه ای» یاد می شودو در این جستار، کوشش خواهد شد تا چالش های یاد شده شناسایی شده و راهکار مقابله با آنها بر مبنای مفهوم اقتصاد فیروزه ای پیشنهاد شود.
                                                                                           روان زخم ها و همبستگی ملی؛ تجربه سیل 98 و درس هایی برای آینده
 علی کریمی(مله)، استاد گروه علوم سیاسی دانشگاه مازندران دیگر سخنران این همایش به بیان گوشه ای از مقاله «روان زخم ها و همبستگی ملی؛ تجربه سیل 98 و درس هایی برای آینده »پرداخت و گفت : تجربه رخدادهای طبیعی یا انسانی ناگوار، هراس انگیز و خسارت بار در تاریخ حیات ملت ها امری گریزناپذیر است.
او افزود : این روان زخم های طبیعی مانند سیل، زلزله، آتش سوزی پهن دامنه، طوفان های سهمگین یا انسانی مانند جنگ، ترور، نسل کشی و مهاجرت اجباری، اعضای جامعه را با واقعه ای هراس آور، استرس زا و موقعیتی نامطمئن روبرو می کند که آثاری دیرپا بر خودآگاهی گروهی آنها برجای می گذارد، خاطرات جمعی آنان را همیشه تحت الشعاع قرار می دهد و هویت آینده اشان را به شیوه هایی بنیادین متأثر می کند.
وی اظهار داشت : نحوه مدیریت و مواجهه جامعه و نظام سیاسی با روان زخم ها مستلزم توجه به ملاحظات و متغیرهای گوناگون روانشناختی، جامعه شناختی، اقتصادی، سیاسی، بهداشتی و درمانی از یک سو و شناخت مختصات شخصیتی، مهارتها، توانش های متعدد اعضای جامعه و ظرفیت و ویژگی های محیطی اجتماعی، نهادین و فرهنگی از سوی دیگر است.
کریمی بیان کرد : این نوشته بر رابطه دیالکتیکی مدیریت روان زخم ها با مقوله هویت ملی و همبستگی اجتماعی تمرکز دارد چه همبستگی ملی مستحکم از رهگذز تجلی عملی ارزشهایی مانند تعهد و مداخله مدنی، ارتقای سرمایه اجتماعی، اعتمادپذیری، بهبود سطح تعاملات اجتماعی و فعالیت های داوطلبانه انجمنی که لازمه زیست در موقعیتهای تروماتیک است،مدیریت روان زخم ها را تسهیل می کندو از دیگرسو روان زخم ها که آمیخته با فشارهای روحی جمعی، ترس و نااطمینانی است، سبب ساز انگیزش و بروز رفتارهای جامعه گرایانه شامل همدلی، مشارکت، همکاری، دگرخواهی، مروت و جوانمردیمی شود.
او تصریح کرد :درس مهم سیل 98 لزوم توجه همزمان به مؤلفه هایشخصیتی و نهادین و متغیرهای روان شناختی-جامعه شناختی و سیاسی-نهادین است.
                                                                                      میراث؛  تنش بین برساخت اجتماعی و سودای ثبات
مهرداد عربستانی رییس انجمن انسان شناسی ایران و عضو هیات علمی دانشگاه تهران نیز در ادامه این همایش با بیان مختصری از مقاله «میراث؛  تنش بین برساخت اجتماعی و سودای ثبات» گفت :در حالی که یکی از اصول مفروض در علوم اجتماعی ماهیت "برساخته" واقعیت اجتماعی است، همچنان  عموماً میراث  فرهنگی  به منزله امری ذاتی، غیر ساختگی و غیر قابل تغییرقلمداد می شود.
او افزود : تمایلی که بر سازوکارهایی مبتنی بر "اقناع" و "اثبات اصالت" استوار هستند؛گفتمان میراث فرهنگی عموماً بر نفی ساختگی و انتخابی بودن این مفهوم اتکاء دارد تا بتواند زمینه ای با ثبات برای اتحاد و هویت گروهی به دست دهد.
وی با بیان اینکه در اینجا این تصور وجود دارد که میراث می تواند ایستادن گاه با ثباتی را تدارک ببنید که هویت ویژه ای بتواند بر پایه های آن استوار شود تصریح کرد :  به عبارت دیگر می توان گفت که عملاً مصادیق میراث فرهنگی- همچون بناها، سنت ها و آداب، و کلاً آنچه میراث ملموس و ناملموس نامیده  می شود  همچنین  نقاط محوری (nodal point) یک گفتمان هویت ویژه به کار گرفته می شوند.
عربستانی تصریح کرد : ناسازگاری یا آنتاگونیزم از جایی شروع می شود که گفتمان های هویتی متفاوت، برای شکل دهی هویت مطلوب شان نقاط محوری متفاوتی را  برمی گزینند و یا این نقاط را با معانی متفاوت پر می کنند اینجاست که تنش  شمول و خروج  عناصر ملموس و ناملموس میراثی به عنوان بُعدی از تنش هویتی شکل می گیرد.
                                                                                                 آسیب شناسی رشد نامتجانس هویت قومی در ارتباط با هویت ملی
«آسیب شناسی رشد نامتجانس هویت قومی در ارتباط با هویت ملی» عنوان مقاله ای بود که در ادامه توسط   احمد رضایی دانشیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه مازندارن ارایه شد .
او با اشاره به اینکه طبیعت ایران از تنوع زیادی برخوردار بوده وهمزمان در آن چهار فصل قابل مشاهده است گفت : مردمانی که در در این سرزمین زندگی می کننددارای فرهنگ های متنوعی هستند بطوری که در یک جغرافیای کوچک به زبانها و گویش های  زیادی تکلم می کنند.
وی افزود : فرش به عنوان نماد هنر ایرانیان در عین تنوع در رنگ و نقشه و بافت  از یک وحدت کلی نیز برخوردار است و مشاهده هارمونی آن هربیننده ای را به یاد این مردم و این سرزمین رهنمون می کند.
او تصریح کرد :به قول "میچل کلر"در کتاب "شورش و شورشگری"این تفاوت ها دو گونه هستند مسایل"در سرزمینی"و مسایل"بر سرزمینی":در گونه اول (در سرزمینی) تفاوت ها ذاتی است و در طول تاریخ بدون دستکاری مصنوعی انسانها شکل گرفته است مثلا زبان فارسی در یک تاریخ چند هزار ساله در این فلات شکل گرفته است و در ادوار مختلفی به آن فارسی قدیم میانه وجدید نام نهاده اند.
وی گفت : دوم ، مساِیل بر سرزمین اشاره به تفاوت های است که حکومت گران با دخالت های نا بجای خود قصد دستکاری یا مهدسی فرهنگ را داشته اند مانند کوچ های اجباری و یا سرکوب و تلاش جهت جایگزین کردن فرهنگی با فرهنگ بومی مانند تلاش رضا شاه برای یک سان سازی لباس و زبان ایرانیان در دوران کوتاه حکومت خود.
رضایی خاطرنشان ساخت : ایرانیان در طول زندگی مشترک چند هزار ساله خود آموخته اند که علیرغم برخی تفاوت ها زندگی مسالمت آمیزی در کنار هم تجربه کنند .
دانشیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه مازندارن  گفت : با تغییر سیاستگزاری های پهلوی اول و دوم در دوران مدرنیته، قوم گرایان و نخبه گان قومی با استفاده از تفاوت های" در سرزمینی" وبر ساخت کردن آنها درمقابل مسایل " بر سرزمینی" دست به مقاومت زده و علیرغم این که هویت های محلی و قومی و ملی و فرا ملی در طول هم  می باشنداین نخبگان آن ها را در عرض یک دیگر مطرح کردند و سعی در القای آن نمودند.


کتاب «موسیقی مقامی و بومی نواحی خراسان» منتشر شد


کتاب «موسیقی مقامی و بومی نواحی خراسان» منتشر شد
کتاب موسیقی مقامی و بومی نواحی خراسان تألیف بهروز وجدانی و مجتبی قیطاقی توسط پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری به چاپ رسید .

.

به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری ، این کتاب در 6فصل شامل کلیات ، موسیقی شمال خراسان ، موسیقی در شرق خراسان ، موسیقی در جنوب خراسان ، موسیقی بازی ها و رقص های آیینی خراسان و ساز شناسی موسیقی خراسان به بررسی ویژگی های موسیقی این نواحی می پردازد.
بهروز وجدانی محقق و مولف این کتاب گفت : در این پژوهش تلاش شده که نمونه های شاخص موسیقی سازی و آوازی خراسان در سه حوزه شمالی، شرقی و جنوبی آن به صورتی گویا و قابل استفاده بصورت صوتی و تصویری مستند سازی و آثار هنرمندان زنده مورد استفاده قرار گیرد.
گفتنی است ، این کتاب به همت و کوشش پژوهشکده مردم شناسی پژوهشگاه که در حوزه بررسی مردم شناختی موسیقی اقوام ایرانی پیشتر کتاب هایی همچون «مبانی موسیقی شناسی قومی» نوشته محسن حجاریان و «موسیقی لرستان » اثر سکند امان الهی را منتشر کرده به چاپ رسیده است .

همایش ملی«مطالعات اجتماعی میراث فرهنگی»برگزارمی شود


همایش ملی«مطالعات اجتماعی میراث فرهنگی»برگزارمی شود
همایش ملی «مطالعات اجتماعی میراث فرهنگی »باحضورمردم شناسان ومحققان این حوزه دردانشگاه مازندران برگزارمی شود .

.

به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، علیرضاحسن زاده رییس پژوهشکده مردم شناسی«امروز » بااعلام این خبرگفت:همایش ملی«مطالعات اجتماعی میراث فرهنگی»باهمکاری پژوهشکده مردم شناسی،دانشگاه مازندران،سازمان میراث فرهنگی،صنایع دستی وگردشگری،پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی وانجمن انسانشناسی ایران به مناسبت هفته میراث فرهنگی برگزارخواهدشد.
اوافزود :دراین نشست مردم شناسان ومحققانی همچون ابوالقاسم  حسنی،غلامرضاپیروز،سیداحمدمحیط طباطبایی،حسین میرزایی،هوشنگ عباسی،مهردادملکزاده،سمیه کریمی،
بهنوش شمس الهی،مینوسلیمی،ژیلامشیری،هماحاجی علی محمدی،لیلااردبیلی،فریده مجیدی وبهروزوجدانی درپنل های«تنوع فرهنگی وهمبستگی ملی»،«محیط زیست  وتوسعه پایدار»،«بررسی آسیب شناختی وضعیت میراث فرهنگی درایران»و«مردم شناسی فاجعه وبحرانهای انسانی وطبیعی»سخنرانی خواهندکرد.
حسن زاده بابیان اینکه این همایش 14 اردیبهشت ماه ازساعت 9تا16 دردانشگاه مازندران برگزارمی شودخاطرنشان کرد :حضورعلاقمندان دراین نشست آزاداست.


پژوهشکده مردم شناسی دو کتاب با موضوع موزه مردم شناسی آماده چاپ دارد


پژوهشکده مردم شناسی دو کتاب با موضوع موزه مردم شناسی آماده چاپ دارد
رییس پژوهشکده مردم شناسی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری ، از پایان ترجمه کتاب« موزه ها به مثابه مردم شناسی بصری» و تألیف کتاب« هم اندیشی موزه مردم شناسی» توسط این مرکز خبر داد.

.

به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری علیرضا حسن زاده امروز «شنبه »گفت : با توجه به کمبود منابع علمی کافی در زمینه تعریف و کارکرد موزه مردم شناسی،پژوهشکده مردم شناسی با هدف همکاری با مدیریت موزه‌ها و اموال منقول فرهنگی- تاریخی یک ترجمه و یک تالیف را در زمینه موزه مردم شناسی آماده چاپ کرده و امیدوار است با همکاری این مدیریت دو اثریاد شده را در نیمه اول سال 1398 منتشر سازد .
ناظر علمی دو طرح یاد شده افزود: کتاب موزه ها به مثابه مردم شناسی بصری که به شرح وظایف، فعالیت ها، طبقه بندی موضوعی و تعریف موزه مردم شناسی می پردازد  اثر ماری بوکیت بوده که  توسط منیژه احمدی ترجمه شده است.
او تصریح کرد : کتاب دیگر « هم اندیشی موزه مردم شناسی» نام دارد که مجموعه گفتار ها، گفت و گو ها و مقالاتی انتقادی در زمینه موزه های مردم شناسی و تاریخ شکل گیری آن در ایران است .
رییس پژوهشکده مردم شناسی گفت : این کتاب به کوشش مینو سلیمی، مریم پهلوان شریف و منصور مرادی اعضای پژوهشکده مردم شناسی آماده شده است.
حسن زاده اظهار امیدواری کرد که در سال 1398 نیز منابع علمی و تحقیقی دیگر توسط این پژوهشکده در زمینه موزه های مردم شناسی آماده شود.


فرهنگ رودخانه ها و تالاب های شمال ایران بررسی شد


در قالب طرح پژوهشی
فرهنگ رودخانه ها و تالاب های شمال ایران بررسی شد
طرح پژوهشی «فرهنگ رودخانه ها و تالاب های شمال ایران» از طرح های پژوهشکده مردم شناسی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری به پایان رسید.

.

به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری ، علیرضا حسن زاده رییس پژوهشکده مردم شناسی امروز «چهارشنبه» با اعلام این خبر گفت : یکی از عناصر کلیدی دانش میراثی در ایران فرهنگ رودخانه ها و تالاب ها و چگونگی همزیستی با طبیعت در این دو حوزه مهم از محیط زیست کشور است .
او با ابراز تأسف از اینکه فراموشی این دانش میراثی با بحران هایی چون آسیب در برابر سیل و فجایع طبیعی دیگر همراه شده تصریح کرد : پژوهشکده مردم شناسی با توجه به ابعاد کاربردی موضوع یاد شده، طرح پژوهشی «فرهنگ رودخانه ها و تالاب های شمال ایران» را تعریف کرده و این طرح توسط بابک صدیقی به انجام رسیده است.
رییس پژوهشکده مردم شناسی افزود:با توجه به اهمیت کاربردی فرهنگ رودخانه ها در ایران که می تواند منجر به اصلاح رفتار زیست محیطی و مدل های گردشگری شود، گزارش یاد شده پس از ویرایش توسط پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری منتشر می شود.
بابک صدیقی مجری طرح پژوهشی فرهنگ رودخانه ها و تالاب های شمال ایران نیز در مورد آن گفت : متاسفانه عناصر مهم فرهنگ رودخانه ها در شمال ایران چون قایق سازی سنتی در حال فراموشی است، در این طرح ضمن انجام مصاحبه با حاملان این فرهنگ ، سعی شده تا فرهنگ رودخانه ها و تالاب های شمال ایران در سه استان گیلان، مازندران و گلستان ثبت و ضبط شود.
او خاطرنشان کرد: در قالب این طرح ، به کمک عکس چشم اندازها و مناظر زیستی مرتبط با رودخانه ها و تالاب ها نیز ثبت و ضبط شده است .
ژیلا مشیری مدیر گروه اسطوره و آیین پژوهشکده مردم شناسی و ناظر علمی طرح نیز این کار را نوآورانه دانست  و گفت: برخلاف جنوب ایران که در مورد فرهنگ زیست محیطی دریا و رودخانه در آن کار شده ، در شمال ایران چنین تحقیقی کمتر مشاهده شده بود .
او افزود :این پروژه نیاز به تحقیق در این زمینه را بر طرف می سازد.


انتشار ویژه نامه نوروزی میراث فرهنگی در فصلنامه ره آورد گیل


با همکاری پژوهشکده مردم شناسی صورت گرفت
انتشار ویژه نامه نوروزی میراث فرهنگی در فصلنامه ره آورد گیل
فصلنامه ره آورد گیل با همکاری پژوهشکده مردم شناسی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری ، ویژه نامه نوروزی میراث فرهنگی را منتشر کرد.

.

به گزارش«امروز» روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری ، در این شماره آثاری از سید محمد بهشتی ، بهروز عمرانی ، سید محمود طالقانی ، سید احمد محیط طباطبایی ، علیرضا قلی نژاد پیر بازاری ، علیرضا حسن زاده ، سلیم سلیمی موید ، محمد مکاری و دیگر محققان پژوهشگاه میراث فرهنگی منتشر شده است.
در این شماره آثار و مقالاتی همچون گیلان کجا است و گیلانی کیست ؟ گیلان و آذربایجان ؛آینه در آینه ، کارکرد های اقتصادی و فرهنگی بازارهای هفتگی گیلان ، مردم شناسی معماری گیلان ، پوشاک محلی تالش ، نقش زنان گیلانی در تولید برنج ، فن آوری بومی نوغانداری و ابریشم در گیلان و سازهای متداول گیلان قابل مطالعه است .

نشست «چهارشنبه سوری ؛ پرسش از ابعاد اجتماعی و فرهنگی » برگزار شد


نشست «چهارشنبه سوری ؛ پرسش از ابعاد اجتماعی و فرهنگی » برگزار شد
پژوهشگران حوزه مردم شناسی و علوم انسانی در نشستی تخصصی که به همت پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی ، مرکز اسناد فرهنگی آسیا و پژوهشکده مردم شناسی برگزار شد به بررسی آیین چهارشنبه سوری پرداختند.

.

به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری ، سید احمد محیط طباطبایی رییس ایکوم ایران و مشاور سرپرست پژوهشگاه در این نشست با اشاره به پیشینه برگزاری جشن چهارشنبه سوری قبل و بعد از ورود اسلام به ایران گفت : مردم ایران در تمامی ادوار تاریخی این روز را با برگزاری آیین های متنوع در سراسر کشور جشن می گیرند.
وی با اشاره به برگزاری جشن سور و احترامی که زرتشتیان برای آتش قائل هستند و آن را آغاز گر جشن های نوروزی می دانند تصریح کرد :یکی ازرسم های جشن چهارشنبه سوری ایرانیان در زمان عشایری به بعد جمع شدن در کنار هم بوده است ؛ سفره سور نیز مانند تمامی سفره های ایران باستان شکرانه آنچیزی است که خداوند به بندگانش عطا کرده است .
او درادامه به سنت های رایج چهارشنبه سوری نظیر پختن آش ابو دردا ، مراسم قاشق زنی ، شال اندازی ، شکستن کوزه و ... اشاره کرد .
فرزانه گشتاسب مدیر گروه فرهنگ و زبان‌های باستانی، پژوهشکده زبان‌شناسی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی دیگر سخنران این نشست با اشاره به تنوع جشن های چهارشنبه سوری در مناطق مختلف ایران تصریح کرد : این تنوع آیین ها معنی دار است زیرا در جزئیات اتفاق می افتدو در همه رسوم دیده نمی شود .
او اظهار داشت : به اعتقاد من به عنوان یک پژوهشگر، سابقه آیین چهارشنبه سوری به ایران باستان و جشن فروردین گان ، پنجه آخر سال و  گاهنبار باز می گردد.
وی با بیان اینکه این جشن ها هنوز در ایران زنده هستند و زرتشتیان ساکن کرمان ، یزد ، تهران و ... آنها را برگزار می کنند به بیان برخی از شباهت های فروردین گان و چهارشنبه سوری پرداخت و گفت : چهارشنبه سوری بازمانده و ردپای این جشن است .
محمد نجاری پژوهشگر، منتقد و مدرس نیز در ادامه با اشاره به آیین های چهاشنبه سوری در سراسر ایران گفت: آیین های چهارشنبه سوری یک عنصر تأثیر گذار مانند آتش را درخود دارد که از نگاه اسطوره شناسی نیازمند تحقیق و پژوهش است .
او در ادامه به تشریح تبار شناسی جشن چهارشنبه سوری ، سنتهای آیین چهارشنبه سوری و جهان معاصر و چهارشنبه سوری پرداخت .

«شب نوروز، گفتمان صلح» امروز برگزار می شود


«شب نوروز، گفتمان صلح» امروز برگزار می شود
مجله بخارا با همکاری پژوهشکده مردم شناسی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری ، ، ایکوم، یونیمای ایران و خانه اندیشمندان علوم انسانی«نشست شب نوروز، گفتمان صلح» را «امروز »برگزار می کند.

.

به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری ، با توجه به جایگاه برجسته و بی همانند نوروز در ترویج گفتمان، میراث و آموزه صلح، نشست «نوروز، گفتمان صلح» با سخنرانی سیداحمد محیط طباطبایی، هارونیشایایی، اردشیر صالح پور، مهرداد ملک زاده، علیرضا حسن زاده و علی دهباشی برگزار خواهد شد.
 این نشست که سه شنبه بیست ویکم اسفند ماه از ساعت 17 تا 30: 19 در خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار می شود با نمایش چند فیلم مستند کوتاه و عکس های نوروزی نیز همراه خواهد بود.


با وجود گوناگونی اقوام ،هویت ایرانی همواره برپایه اشتراکات استوار است


عضو هیئت علمی گروه مطالعات فرهنگی دانشگاه علامه طباطبائی ،ایران را جامعه ای چند قومی دانست و افزود: با وجود اینکه اقوام ایرانی سرگذشتها وریشه های گوناگونی دارند اما هویت ایرانی آنها همواره برپایه اشتراکات و نه افتراقات قومی استوار بوده است.

.

به گزارش خبرنگار پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری ، حسین میرزائی که در نشست علمی همایش «آیین ، صلح و تنوع فرهنگی »سخن می گفت ، با اشاره به مقاله «قوم مداری انسانشناختی و همزیستی مسالمت آمیز در بطن فرهنگهای ایرانی» ، یکی از اساسی ترین مفاهیم مورد بحث در انسان شناسی را قوم مداری دانست که ریشه بسیاری ازجنگها و اختلافات خونین در دوره های مختلف بوده است.
به گفته این پژوهشگر ، قوم مداری، نوعی رویکرد فرهنگی است که بر پایه آن اعضای یـک قوم، ارزشها، هنجارها و شیوه زندگی قوم خود را برتر از دیگر اقوام می دانند.
او با اشاره به این نکته که قوم مداری کم و بیش در نزد همه اقوام ایرانی دیده می شود تصریح کرد : این ویژگی از یک طرف موجب سستی پیوندهای همزیستانه فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی از طرف دیگر سبب تشدید روابط خصمانه در بین اقوام می شود و مانع شکل گیری تنوع هویت قومی در چرخه روابط میان قومی می شود.
عضو هیئت علمی گروه مطالعات فرهنگی دانشگاه علامه طباطبائی ایران را جامعه ای چند قومی دانست و افزود: با وجود اینکه اقوام ایرانی سرگذشتها وریشه های گوناگونی دارند اما هویت ایرانی آنها همواره برپایه اشتراکات و نه افتراقات قومی استوار بوده است.
وی افزود :لازمه  چنین اشتراکی این است که عصبیتهای قومی مهار شود و تعلق به گروه قومی درسایه تعلق به جامعه ایرانی قرار بگیرد.
این پژوهشگر با طرح این پرسش که آیا می توان چنین الگوهایی را در بین اقوام ایرانی شناسایی کردو آیا رابطه قوم مدارنه بر رابطه مسالمت آمیز در بین اقوام ایرانی برتری دارد؟ تصریح کرد :به نظر می رسد با تقویت ویژگیهای فرهنگی مشترک می توان بسترفکری الزم جهت ایجادو تقویت پیوندهای میان قومی و در نتیجه تقویت همبستگی ملی و فرهنگ زندگی مسالمت آمیز را فراهم آورد.
                                                                                                         ترس وحدت بخش
مریم کیان عضو هیأت علمی پژوهشگاه دیگر سخنران این نشست با بیان گوشه ای از مقاله «ترس وحدت بخش در اجرای آیین جرعه فشانی»گفت :برگزاری آئین‌های مذهبی قربانی و جرعه فشانی خون قربانی علاوه بر آن که از دوران پیش از تاریخ تا به امروز، در ایران رواج داشته در سرتاسر جهان به عنوان رسم دیرین آیینی برگزار می‌شود.
او گفت : به نظر می رسد انسانها به منظور پایان دادن به خشم نیروهای قدرتمند طبیعی و یا ترسهای متافیزیکی که برای آنها ناشناخته و تهدیدی برای زندگی شان بود و ترس قومی را برمی انگیخت، موجودات زنده را  برای برقراری صلح و آرامش با نیروهای شر طبیعی، قربانی می کردند و مردم در اجرای این مراسم آیینی با هم به اجماع نظر می رسیدند.
این پژوهشگر بیان کرد :ایرانیان در دوران مهرپرستی، در مراسم آیینی، جانوری را قربانی و گوشت قربانی را میان شرکت کنندگان تقسیم و خون قربان را به ایزدان آسمانی تقدیم می کردند، بعدها جرعه فشانی جایگزین اهدای خون قربانی شد و در طی زمان با اندک تغییراتی در فرهنگ ایرانیان باقی ماند.
کیان با بیان اینکه آیین جرعه فشانی در ایران، ریشه در اسطوره قربانی کردن گاو میترایی دارد تصریح کرد : در روایات و متون کهن ایرانی آمده که میترا پس از قربانی کردن گاو، سهم خود از خون گاو (فره اهورامزدا) را به روی زمین می‌پاشد و از آن نوروز و رستاخیز طبیعت پدید می‌آید. 
                                                                                             آیین مشترک در جشن تیرگان و شب یلدا
«چَک و دوله به عنوان آیین مشترک در جشن تیرگان و شب یلدا »عنوان مقاله ای بود که در ادامه این نشست توسط آزاده پشوتنی زاده استادیار پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، ارایه شد .
این پژوهشگر با بیان اینکه در تمام ایران، آیینهایی از گذشته به یادگار مانده است که برخی از آنها در فرهنگ عامه مردم با اجرای مراسم خاصی ظهور می یابند تصریح کرد : از جمله مراسم «چَک و دوله» که مراسمی برای بزرگداشت باران و آب بوده و هنگامه برگزاری آن به دهم تیر ماه خورشیدی برابر با جشن تیرگان است .
وی با اشاره به این نکته که این جشن در روایتهای گوناگون به عنوان بزرگترین روز سال بوده و دارای ریشه های اُسطوره ایست افزود : این جشن برابر با میانه  جشن آفرینش زرتشتیان/ گهنبار میدیوشهم گاه (آفرینش آب) برگزار می شود.
وی اظهار داشت : در تیرگان که یکی از بزرگترین جشنهای ایران باستان است و آن را مربوط به زمان حکومت منوچهر پیشدادی می دانند؛ افراسیاب تورانی بر منوچهر در طبرستان پیروزی یافت و تعیین مرز را بر عهده تیری که از کمان آرش رها شد، گذاردند.
او تصریح کرد :روایت دیگر آن را به زمان ساسانیان و پادشاهی فیروز پس از هفت سال خشکسالی منصوب می دارد.
این پژوهشگر با بیان اینکه مراسم چک و دوله علاوه بر جشن تیرگان در بلندترین شب سال، شب چله/ یلدا نیز اجرا می شود گفت :اشتراک یک مراسم، بنام «چَک و دوله» در بزرگترین شب و روز سال، دارای اهمیت است و در این نوشتار بدان پرداخته خواهد شد.

                                                                                                     آیین های مزار مولانا و فرهنگ مدارا
سمیه کریمی دیگر سخنران این نشست نیز به گوشه ای از مقاله «از ادبیات تا آیین: مولانا، این شب عروس و فرهنگ مدارا»اشاره کرد و افزود :سخنرانی حاضر از میان ابعاد متعددی  که می توانند با محوریت و موضوع مولانا جلال الدین مطرح باشد به موضوع زیارت،  آیین های مزار مولانا و فرهنگ مدارا توجه داشته است.
او با بیان اینکه میدان پژوهش و حوزه فرهنگی مورد بررسی در این تحقیق انسان شناختی، قونیه  و مزار عارف نامی قرن هفتم، مولوی رومی است تصریح کرد : در این ارائه تمرکز بحث به آیین ها و مراسم بزرگداشت مولانا در روزهای پایانی آذرماه هر سال است که با هماهنگی های مسئولان شهر قونیه و با حضور زائران از فرهنگ های متفاوت در قونیه برگزار می شود.
او افزود : مبنای یافته های  سخنرانی حاضر بر اساس پژوهش میدانی در آذرماه 1396 درشهرقونیه است که در آن با رویکردی اتنوگرافیک، آیین های موسوم به "شب عروس" مولانا بررسی و به موضوعاتی چون مفهوم مدارا در مباحث مدرن، در متون دینی، کلام مولانا و عرفا، و تقویت فرهنگ و تجربه مدارا در  بستر آیین هایی چون شب عروس اشاره خواهد شد.


جایگاه مادران و کودکان در ادبیات داستانی جنگ


جایگاه مادران و کودکان در ادبیات داستانی جنگ
ادبیات داستانی جنگ در ایران با ترسیم موقعیت مادران، زنان و کودکان بازمانده از جنگ ایران و عراق، به بازآفرینی تاثیر جنگ بر خانواده ها پرداخته است.

.

به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری ، مریم عاملی رضایی عضو هیات علمی پژوهشگاه علوم انسانی این مطلب رادر نشست علمی «همایش آیین ، صلح و تنوع فرهنگی » مطرح کرد .
او با اشاره به جایگاه مادران و کودکان در ادبیات داستانی جنگ،  ادبیات، تمدن و هنر را محصول صلح و آرامش دانست و تصریح کرد : فضای جنگ و خونریزی عموما فضایی مردانه تصویر می شود که زنان را راهی به آن نیست.
او با بیان اینکه  گرچه زنان به جبهه های جنگ راه ندارند، بیشترین کسانی که از جنگ آسیب می بینند، بی تردید زنان و کودکانندگفت :مادرانی که فرزندان خود را در جنگ از دست می دهند، زنانی که بی سرپرست می شوند، فرزندانی که از مهر پدر محروم می شوند، خانواده هایی که از هم می پاشند، زنانی که با جانبازان زندگی می کنند و... برخی از پیامدهای جنگ بر زنان و کودکان است.
این پژوهشگر افزود :ادبیات داستانی جنگ در ایران با ترسیم موقعیت مادران، زنان و کودکان بازمانده از جنگ ایران و عراق، به بازآفرینی تاثیر جنگ بر خانواده ها پرداخته است.

مکانیسم های آیینی-شعایری فرهنگ های محلی

«مکانیسم های آیینی-شعایری فرهنگ های محلی در فرایند صلح سازی با تاکید بر  بعد فرهنگی صلح  در مقایسه با بعد لیبرالی-سیاسی» عنوان مقاله ای بود که توسط سید قاسم حسنی عضو هیات علمی مردم شناسی دانشگاه مازندران مطرح شد .
او گفت: پاول لیدریچ و کوین اوروچ از متقدمان  اهمیت نقش  فرهنگ های محلی بر فرایند صلح در بررسی هایی که انجام داده بودند تاکید می کردند که فرهنگ های محلی می توانند نقش تعیین کننده ای در فرایند صلح سازی داشته باشند و باعث مناسبات مسالمت آمیز بین گروه های اجتماعی گردند.
وی افزود : با توجه به این که ایران کشوری برخوردار از سرمایه فرهنگ های متنوع محلی است می توان نمونه های زیادی را دید گه چگونه مردم در سطح محلی از فرهنگ برای ایجاد مصالحه استفاده می کنند. این پژوهشگر اظهار داشت :عناصر بی شماری از نمادهاف شعایر و رسوم و مناسک منبع و مخزنی هستند که تنوع فرهنگی در ایران در طی زمان توانسته تمرین با هم بودن را در خود پرورش دهد و تعاملات اجتماعی شان را از طریق شهایر و آیین ها تنظیم کند.

فرهنگ صلح در بستر تجربه زیسته زنانه

مژگان دستوری مدیرعامل مؤسسه منشور فرهنگ صلح دیگر سخنران این نشست نیز با بیان بخشی از مقاله اش با عنوان «فرهنگ صلح در بستر تجربه زیسته زنانه » گفت : ایدۀفرهنگ صلح ابتدادر «کنفرانس بین¬المللی صلح دراذهان انسانها»درجولای۱۹۸۹دریاماسوخرو،ساحل عاج برای یونسکو مطرح شدکه طی آن با توسعه مفهومی صلح،  پارادیم جدیدی از امنیت ایجاد شد که طی صلح نه دیگر یک مفهوم حقوقی -سیاسی بلکه مفهومی فرهنگی و به وسعت تمامی ابعاد زندگی انسانی تعریف شد.
 او با بیان اینکه در پارادایم جدید دیگر صلح به معنای نبود جنگ نیست تصریح کرد : بلکه صلح در مقابل خشونت قرار می¬گیرد.

فرهنگ مدارا و صلح در داستان هزار و یک شب

«فرهنگ مدارا و صلح در داستان بنیادین هزار و یک شب» دیگر مقاله ای بود که توسط  فرانک جهانگرد استادیار- عضو هیات علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی ارایه شد .
 او با بیان اینکه داستان بنیادین هزار و یکشب، فرهنگ صلح و مدارا را با داستان گویی و کشش و تاثیر داستان نشان می دهد تصریح کرد : نخست شهریار در پی آن است که در هر داستان چه روی می دهد و پایان داستان چه خواهد شد.
این پژوهشگر بیان کرد : اندک اندک محتوای داستان های شهرزاد بر شهریار تاثیر می گذارد و وی را ناخودآگاه به صلح و آشتی رهنمون می شود.

سیندخت نخستین سفیر صلح

الهام ملک زاده عضو هیات علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی دیگر سخنران این نشست به بیان گوشه ای از مقاله اش با عنوان «سیندخت نخستین سفیر صلح»  پرداخت و گفت :سیندخت همسر مهراب پادشاه کابل و مادر رودابه نخستین زن سفیر سیاستمداری است که عملکرد همراه با خرد و تدبیر وی به زیبایی در شاهنامه به تصویر کشیده شده است.
او افزود : زیرکی، اعتدال در رفتار و چاره اندیشی مدبرانه وی نه تنها مانع شعله ور شدن آتش جنگ میان ایران و پادشاه کابل شد ، بلکه از مرگ حتمی خود و دخترش که به واسطۀ عشق ممنوعه اش با زال پهلوان ایرانی، مورد خشم پدر واقع شده بود جلوگیری کرد .


نقش آیین های فرهنگی و قومی در نهادینه شدن صلح در جامعه


نقش آیین های فرهنگی و قومی در نهادینه شدن صلح در جامعه
یک پژوهشگر حوزه مردم شناسی با بیان اینکه هر ملتی به آیین‌های دینی و فرهنگی خود زنده است ، یکی از ظرفیت‌های مهم جشن‌ها و آیین‌های فرهنگی و قومی را نقش آنها در نهادینه شدن همزیستی و صلح و آرامش در جامعه دانست.

.

به گزارش خبرنگارپژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری ، موبد پدرام سروش پور که در نشست علمی همایش «آیین ، صلح و تنوع فرهنگی» سخن می گفت با بیان این مطلب به بیان گوشه ای از مقاله اش با عنوان «نقش زنده‌نگه داشتن جشن‌ها و آیین‌های ملی و فرهنگی در نهادینه شدن صلح در جامعه» پرداخت.
او با اشاره به اینکه هر ملتی به آیین‌های دینی و فرهنگی خود زنده است تصریح کرد :آیین‌هایی که از یکسو برپایه فلسفه‌ها و باورهای دینی شکل گرفته و از سوی دیگر تجربه‌های یک ملت را در به کاربردن این مفاهیم در زندگی و جامعه دارا هستند.
او افزود :در ایرانی با یکی از کهن‌ترین تمدن‌ها و فرهنگ‌های بشری ارزش این سنت‌ها خیلی بیشتر بوده و به جرات می‌توان گفت که این گنجینه‌های معنوی نه فقط متعلق به ایرانیان بلکه متعلق به  جهان بشری هستند.
این پژوهشگر گفت : طی چند دهه گذشته اگر چه آیین‌های دینی با صرف بودجه مناسب حمایت شده و حتی در بین اقلیتهای دینی نیز به تبعیت از جامعه کل رواج کافی را داشته‌اند اما در مورد جشن‌ها و سایر آیین‌های فرهنگی کم‌توجهی بی‌سابقه‌ای صورت گرفته که متاسفانه در حال حاضر درگیر نتایج آن هستیم که به این سادگی ها جبران پذیر نیست .
 این پژوهشگر تصریح کرد :جشن‌های ملی همچون مهرگان، سده، تیرگان و همچنین بسیاری از آیین‌های قومی که در روستاها، عشایر و شهرهای کوچک رواج داشته تحت تاثیر بزرگ و پرهزینه برگزار شدن آیین‌های مذهبی بسیار کمرنگ شده و خیلی از آنها از بین رفته‌اند.
وی گفت : این درحالی است که دین و فرهنگ همواره مکمل یکدیگر بوده و هیچگاه در مقابل هم قرار نگرفته و نخواهند گرفت .
سروش پور  اظهار داشت : یکی از ظرفیت‌های مهم جشن‌ها و آیین‌های فرهنگی و قومی نقش آنها در نهادینه شدن همزیستی و صلح و آرامش در جامعه است که در این نوشتار سعی شده نخست با برشمردن برتری‌های این آیین‌ها و تاثیراتشان در جامعه، نقش آنها در گسترش صلح شناسایی و سپس چند مورد از این مراسم که تاریخی ایرانی، زرتشتی دارند بررسی شوند.

پیشینه اسطوره ئی آیین ها ی باستانی

محمد حسین باجلان فرخی دیگر سخنران این نشست علمی به بیان گوشه ای از مقاله «پیشینه اسطوره ئی آیین های باستانی در رویکرد به شادخویی و صلح » پرداخت و گفت :پیشینه اسطوره ئی آیین های ایرانی در جشن ها و سوگواری های آیینی کهن پدیدار و برآیند دگرگونی های معیشتی و رویدادهای تاریخی اجتماعی مردمان فلات ایرن در گذر زمان در جهت رویکرد به آرامش و صلح و گریز از خشونت شکل یافته است .
او افزود :در نگرش کلی و فراسوی روایت های گوناگون در تعریف آیین که در متن این نوشته از شماری از آنان یاد می شود آیین چون سنتی فرهنگی یادمان باور های کهن و با اعمال نمادین بسیاری از جشن ها و سوگواری های باستانی و نیز پسا اسلامی را در بر می گیرد


آئین وحدت، صلح و تنوع فرهنگی

هارون یشایائی دیگر سخنران این نشست به بیان بخشی از مقاله اش با عنوان « آئین وحدت، صلح و تنوع فرهنگی» پرداخت و گفت : در جهان امروز کسانی پیدا می شوند، گرفتار و زندانی در تعصبات جنون آمیز که چاشنی جلیقه های انتحاری خود را در هر کجا بتوانند می کِشند و بی رحمانه آدم کُشی می کنند.
او اظهار داشت  : در جهانی که سلطه گران نظامی و سیاسی بمب های خانمان برانداز خود را از بمب افکن های پیشرفته در گوشه و کنار جهان بر خانه های مسکونی مردم می ریزند...! در جهانی که سیاستمداران حیله گر برای تامین منافع ناحق خود با هر گونه ترفند، تهدید و تحریم زندگی مردم جهان را با نا امیدی، ترس و نگرانی می گذرانند...! در چنین شرایطی با هزار گونه نابسامانی دیگر چگونه می توان از صلح و تنوع فرهنگ ها و وحدت با مردم جهان سخن گفت.
وی با طرح این پرسش که با این همه، انسان مگر می تواند انسان بودن خود را فراموش کند و تسلیم آنچه شود که بعضی انسان های صاحب قدرت بر او روا می دارند؟تصریح کرد : بدیهی است انسان به عنوان انسان هرگز تسلیم نخواهد شد.

فرهنگ خمیرمایه تشکل و انسجام و پویایی جامعه

ناصر تکمیل همایون دیگر سخنران این نشست در ادامه با اشاره به این نکته که فرهنگ خمیرمایه تشکل و انسجام و پویایی جامعه در فراگرد زمانی است تصریح کرد : رشته های تنیده در آن پاره فرهنگ هایی هستند که ساکنان مناطق چندگانه و قومیت ها و صاحبان آیین ها و باورمندی های گوناگون حیات تاریخی و اجتماعی آنان را در یک نظام کلی و منظم مشروعیت و باورمندی می بخشند .
او گفت : ظهور پاره فرهنگها و کارایی آنها به حکم طبیعت و خصیصه های انسانی، از اصل تخریبی تضاد به دور است و در نمای کلی جامعه و تجلیات فرهنگی، همواره وحدت و دینامیسم همسویی را در مسیر تاریخ به نمایش درمی آورد.
این پژوهشگر گفت :روشنتر اینکه در یک جامعه کل (ملت) همواره وحدت فرهنگی در دامان تکثر فرهنگی رشد و پویایی می یابد و فرهنگ های کل بشر (ملتها) در حالت سلامت جامعه ها و استقلال سنجیده و دوربودن از سلطه گری و سلطه پذیری هماهنگی و سازگاری دموکراتیک پیدا می کنند .


123>>>
All right reserved for the Research Institute and Cultural Heritage and Tourism © 2015

مجری سایت : شرکت سیگما