1399/12/3 يكشنبهدر قالب نشست های همایش بین المللی پیامد های اجتماعی و فرهنگی کرونا بررسی شد
تغییر آیین ها ، میراث ناملموس و صنایع فرهنگی در عصر کرونا
نشست های« پویایی و تغییر آیین ها در عصر کرونا» ،«میراث ناملموس و کرونا» ،«کرونا و صنایع فرهنگی و هنرهای سنتی» و «ابعاد اجتماعی و فرهنگی» از سری نشست های همایش بین المللی پیامد های اجتماعی و فرهنگی کرونا بر حوزه های میراث فرهنگی گردشگری و صنایع فرهنگی خلاق و هنرهای سنتی برگزار شدند.

.

به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، در نشست پویایی و تغییر آیین ها در عصر کرونا به دبیری علیرضا حسن زاده رییس پژوهشکده مردم شناسی ،حسین میرزایی استاد دانشگاه علامه طباطبایی گفت: آیین های ایرانی چون بسیار کهن و ریشه دار هستند توان تاب آوری و انعطاف بالا داشته و در طی تمام تاریخ خود را با بحران ها سازگار کرده اند.
او افزود:  در این دوره هم شاهد سازگاری آیین ها با بیماری کرونا به ویژه با استفاده از فضای مجازی بوده ایم.
در ادامه رضا تسلیمی طهرانی عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ هنر و ارتباطات  نتایج پژوهش خود در زمینه آیین های مرگ در دوره کرونا را مطرح کرد و از دو منظر تعویق آیین و ظهور اشکال جدید آیین های مرگ به بحث پرداخت.
او تعویق آیین را در مراسم تطهیرتدفین ترحیم و یادآوری متمرکز دانست و از مشکلات روحی بازماندگان چون سوگواری معیوب سخن گفت و در بخش دوم از سخنانش نقش کاهش بوروکراسی مرگ را به بحث نهاد و مجازی شدن آیین های مرگ را مورد توجه قرار داد.
 در ادامه ژیلا مشیری مدیر گروه اسطوره و آیین پژوهشکده مردم شناسی ابتدا به بیان چند نمونه از روایت های اتنوگرافیک مرگ به روش مردم نگاری برخط پرداخت و پس از آن بحران آیین های مرگ را فراتر از بحران متوفایان در اثر بیماری کرونا که مساله آلودگی پدیده مرگ و گورستان در عصر اپئدمی دانست.
لزوم برجسته سازی رابطه میراث ناملموس و ملموس در ایران
در نشست میراث ناملموس و کرونا که با دبیری علیرضا حسن زاده عضو هیئت علمی پژوهشکده مردم شناسی برگزار شد ،نخست ژانت بلیک از اهمیت تاب آوری در دوره کرونا از طریق بازگشت به صورت های اصیل سنت ها گفت‌.
 وی اظهارکرد: تمام جوامع در طول تاریخ از طریق میراث ناملموس خود توان مقاومت خود را در برابر  بحران های مختلف بالا برده اند.
او افزود: برای مثال تجربه پخت نان در خانه در حالی که دیگر در روستاهای ما هم نان نمی پزند یک نشان از بازگشت به تجربه های قدیمی و صورت های میراث ناملموس و زنده آن  است‌.
در ادامه  مرتضی رضوانفر از اهمیت رابطه میان تنوع فرهنگی و میراث ناملموس و جایگاه میراث ناملموس در جلوگیری از یکدست شدن فرهنگی جهان سخن گفت و مطرح کرد که به کمک میراث ناملموس می توان توازن از دست رفته در رابطه انسان و محیط زیست را از طریق دانش بومی احیا کرد.
 پس از وی آتوسا مومنی گفت: این مساله که میراث ناملموس و ملموس در ایران جدا از هم تعریف شده اند باید تغییر یابد و ما باید بدانیم هویت مکان های میراث ملموس و حتی طبیعی ما بدون میراث ناملموس قابل فهم نبوده و ناقص است، اکنون که حضور در فضاهای مربوط به میراث ملموس محدود شده این میراث ناملموس است که می تواند ابعاد مکانی و فضایی هویت را در این فضاها از طریق حافظه فرهنگی زنده نگه دارد.
کرونا ، صنایع فرهنگی و هنرهای سنتی
 در نشست کرونا ، صنایع فرهنگی و هنرهای سنتی نیز  رومینا محمود زیرآبی به بیان بخشی از مقاله مشترکش با سید محسن هاشمی با عنوان تحلیل تطبیقی تاثیرات شیوع کرونا بر هنرهای تجسمی و نمایشی پرداخت که این مقاله  با مقایسه هنرهای مختلف و وضعیت آنها در دوران کرونا به این نتیجه رسیده که هنر نمایش به ویژه تاتر به نسبت سایر هنرها به دلیل نوع ارایه از آسیب های بیشتری لطمه دیده و لازم است که در این خصوص تمهیدات لازم برای حفاظت از این هنر در نظر گرفته شود.
در ادامه امیر باقری گرمارودی با همکاری پرناز گودرزپروری به تحلیل اثرات زیان بار بحران کووید ۱۹ بر اقتصاد و صنایع خلاق فرهنگی پرداختند و با مطالعه موردی در خصوص ایالات متحده به این مسله اشاره داشتند که این کشور نسبت به دیگر کشورها سریع تر دست به برآورد زیان های این امر پرداخته و آمارهای متقن از میزان خسارات این همه گیری در خصوص هنرهای خلاق ارایه داده اند که برای برنامه ریزی در خصوص بحران هایی اینچنین بسیار لازم و ضروری است.
سخنران سوم این نشست مریم نعمت طاووسی نیز به نقش فضای مجازی در تعامل هنرمند و مخاطبان هنرهای نمایشی در زمان همه گیری جهانی کووید ۱۸ پرداخت و آسیب هایی را که هنر نمایش و به ویژه تاتر را در زمان شیوع این همه گیری برشمرده و به اهمال و فراموشی جوامع در پیشگیری و فقدان قدرت پیش بینی چنین بحران هایی برای اتخاذ راه کارهای عملی را متذکر شده و بر اهمیت این پیش بینی ها و پیشگیری ها صحه گذاشت.
ابعاد اجتماعی و فرهنگی  کرونا
در نشست ابعاد اجتماعی و فرهنگی کرونا میترا اسفاری با مقاله کرونا ویروس به مثابه یک تهدید، ابتدا به خصلت های تهدید، ابعاد آن، برساختگی تهدید و جایگاه آن در اسطوره ها اشاره داشت و سپس به بازنمایی های تهدید، مفهوم سازی های آن و ابعاد همه گیری تهدید در ایران پرداخته و شاخصه های آن را برشمرد و در خصوص کرونا ویروس به مسله انگ زنی و استیگما پرداخته و بر اهمیت درک از فضا صحه گذارد . او در ادامه در خصوص فاصله گذاری بر ۴ بعد از نظر ادوارد هال پرداخته و به گفتمان های مختلف در این خصوص اشاره داشت.
رضا سجودی نیز در پرداختن به پیامدهای اجتماعی _ فرهنگی کرونا از منظر یونسکو، به پیامدهای مشابه بحران، شرایط اضطرار، دنیاگیری پاندومی و واکنش های نهادهای گوناگون، تاثیرات و ابزارهای تاب آوری پرداخته و به بسترسازی اشتراک نهادن تجارب اشاره کرد و در ادامه به مباحث بخش های پنج گانه یونسکو و فعال شدن تمام بخش ها در این همه گیری اشاره اما به طور خاص مباحث بخش اجتماعی یونسکو ، تعریف بین فرهنگی را مورد بررسی قرار داده  و ضمن تاکید بر لزوم درک مشترک جدید و تبادل آرا آزاد و محترمانه،  به روشنگری در خصوص آشکار شدن نابرابری های اجتماعی از طریق پیامدهای کرونا در جهان پرداخت.
در ادامه فریده مجیدی خامنه دبیر نشست به نقش معماری سنتی در بهداشت و سلامتی با تاکید بر فاصله گذاری اجتماعی پرداخت و ضمن برشمردن اهمیت مسکن در کنار پوشاک و خوراک به عنوان نیازهای اولیه انسان در حفظ سلامتی و تامین بهداشت برای بقای انسان ها به معماری مساکن سنتی با تاکید بر مسکن قزوین اشاره داشته و ضمن برشمردن بخش های مختلف و متعدد ورودی های خانه های سنتی به تامین شایسته فاصله گذاری اجتماعی این ورودی ها پرداخته و اهمیت این تمهیدات را در امر تامین بهداشت و سلامتی ساکنین خانه با توجه به کنترل ورود و خروج افراد غیر از اهالی منزل را متذکر شد.

 

عكس هاي مرتبط :

 
امتیاز دهی
 
 

بيشتر
  • ارسال به دوستان
نام ارسال کننده :  
ایمیل ارسال کننده:
نام دریافت کننده :
ایمیل دریافت کننده :  
موضوع ایمیل :
کد تصویری :
 
All right reserved for the Research Institute and Cultural Heritage and Tourism © 2015

مجری سایت : شرکت سیگما