کارگاهها-کارگاه سازسازی
تعریف: هر نوع وسیله که بتوان از آن آوای خوشی را خارج ساخت و قابلیت صدای آن قابل کنترل باشد ساز اطلاق می گردد.
تاریخچه
موسیقی را شاید بتوان احساسی ترین هنر بشر دانست که همیشه با او بوده و در لحظات شادی، اندوه، رزم و بزم چون مونسی صبور به او امید، نشاط، هیجان و آرامش بخشیده است. انسان برای تجلی بخشیدن به احساس خود در قالب موسیقی، نیاز به ابزار دارد و این ابزار به اشکال و گونه های مختلف ساخته و پرداخته شده و می شود. شکل و آوای سازها تحت تاثیر فرهنگ ها قرار داشته و از روحیات مردمان سازنده آنها نشاط می گیرد. حضور موسیقی و ابزار آلات آن در زندگی انسان را می توان در نقوش آثار تاریخی بر جای مانده بر صخره ها و یا نقوش اجرا شده بر روی ظروف باستانی رصد نمود. یکی از مشهور ترین و در عین حال واضح ترین این نقوش، تصویری است از یک گروه موسیقی ترسیم شده بر جام ارجان متعلق به نیمه دوم هزاره اول قبل از میلاد حک شده است. در این نقش گروهی از هنرمندان، ترسیم شده نوازندگان با سازهای کوبه ای، زهی، بادی به اجرای موسیقی مشغول هستند.
 درایران سازهائی چون رباب، بربط، تنبور، دف،ارغنون، چنگ، سرنای، شیپور، چغانه قدمتی سه هزارساله دارند. سازهای ایرانی ازنظر شکل تولید صوت به سازهای زهی، بادی و کوبه‌ای و ازنظر جنس به سه گروه فلزی، سفالی وچوبی طبقه بندی می‌شوند.
تاریخچه کارگاه پژوهشی ساخت ساز پژوهشکده هنرهای سنتی
کارگاه سازسازی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ازسال 1334 به پیشنهاد و همت استاد ابولحسن صبا و به سرپرستی استاد ابراهیم قنبری مهر در وزارت فرهنگ و هنر آغاز به کار کرد و قریب به 20 نفر از برجسته‌ترین هنرمندان سازساز کشور دراین کارگاه به فعالیت هنری پرداخته‌اندکه از آن جمله میتوان به هنرمندان ذیل اشاره کرد.ابراهیم قنبری مهر، محمد حسین رستمی، منصور بهرامی، بیاض امیرعطائی، حسین زادخیل، علی اصغر زنگنه، حسین صنعتی، سلیم میرتقی، فریدون صالحی، محمود قربانعلی، حسین قلمی، نازی نوری نژاد و محمد آقا ابراهیمی فرد.
سازهایی که توسط اساتید مذکور در این کارگاه ساخته شده است، عبارتند از: هارپ – کنترباس، ویلن کمانچه، انواع قیچک، رباب ، تار ، سه تار، تنبور، سنتور، قانون، دوتار، عود، دیوان، دهل، نقاره، تمبگ، سرنا، مارنای، دراز نای و بالامان.
این کارگاه در حال حاضر کارگاه ساخت ساز هنرهای سنتی با توان پرسنلی 5 هنرمند سازنده ساز به فعالیت مشغول است. هنرمندان این کارگاه ضمن ساخت سازهای مختلف که به دنبال انجام فعالیت های پژوهشی به ضرورت ساخت آنها رسیده اند، به پژوهش در خصوص شناسائی قابلیت های مواد و مصالح مورد استفاده در ساخت ساز با هدف ارتقاع ویژگیهای آگوستیکی سازها و همچنین با هدف افزایش ویژگیهای صوتی سازهای ایرانی با مطالعه بر روی فرم ها و اشکال بخشهای مختلف سازهای قدیمی برنامه های پژوهشی ویژه ای را طراحی و در برنامه فعالیت های کارگاه قرار داده اند. این فعالیت ها با همکاری مراکز علمی و تحقیقاتی و همچنین نوازندگان سازهای مختلف انجام می پذیرد. هنرمندانی که در حال حاضر در این کارگاه مشغول به فعالیت هستند عبارتند از: سید محمد (ایرج) طباطبائی، جواد جوانی، فریبا اسلامبولچی، سیامک قلمی و سمیرا عزیزی.

All right reserved for the Research Institute and Cultural Heritage and Tourism © 2015

مجری سایت : شرکت سیگما