کارگاهها-کارگاه قلمزنی

تعریف: قلمزنی هنری است برای تزیین ظروف و اشیاء فلزی بکار رفته و طی آن سطح فلز بر اساس طرح به وسیله قلم های مخصوص از پستی و بلندی هایی برخوردار میگردد که در نهایت نقش یا خطی را به نمایش می گذارد.

تاریخچۀ هنر قلمزنی
تاریخ هنر قلمزنی را باید مترادف با دانش ذوب فلز دانست. آثار کشف شده از محوطه های باستانی با تاریخی نزدیک 4 هزار قبل از میلاد، آشنائی هنرمندان ایرانی را با هنر قلمزنی به اثبات می رساند. آثار تاریخی بسیار با ارزشی مانند جام های زرین حسن لو، مارلیک، ارجان، پرچم شهدا و غیره توان بالای هنرمندان ساکن ایران زمین را در هزاره های قبل از میلاد نشان می دهد.
قلمزنی در دوره های بعد چون هخامنشیان، اشکانیان، ساسانیان و پس از آن در دوران اسلامی موازی با ارتقاع دانش متالوژی (فلز شناسی) به شکل چشم گیری گسترش یافت بطوریکی در دوره سلجوقی، ایلخانی و صفوی آثار بی نظیری در حوزه آثار قلمزنی در ایران تولید شد که امروزه زینت بخش موزه های دنیا است.
مواد مورد استفاده در صنعت قلمزنی: قلم زنی بر سطوح آلیاژهای فلزاتی چون طلا، نقره، مس انجام می پذیرد.
تاریخچه کارگاه قلمزنی پژوهشکده هنرهای سنتی
اولین کارگاه قلمزنی در سال 1330 به سرپرستی استاد محمود دهنوی آغاز به کار کرد و طی مدت فعالیت خود نزدیک به 17 هنرمند در آن به فعالیت و خلق آثار هنری پرداخته اند که از آن جمله میتوان به نام هنرمندان ذیل اشاره نمود: احمد رائض، محمود دهنوی، پاک نژاد، حسن خواجه شیرانی، احمد فیناسیان، مهدی حکیمی، غلامعلی عصبی خلجائی، اصغر صیدی، محمد رضا پوشیده نامجو، خیراله کریمیان، ندا حامدی، منیژه افرا، نسرین حمزه‌لو، صبا جعفری.
کارگاه قلمزنی پژوهشکدۀ هنرهای سنتی در حال حاضر با برخورداری از 6 هنرمند به فعالیت خود ادامه می دهد. هنرمندان این کارگاه در فعالیت های پژوهشی خود ضمن خلق آثار قلمزنی با رویکرد سنتی، به پژوهش در زمینۀ ویژگیهای هنر قلم زنی ایران، تحول و پویائی بخشی به هنر قلم زنی ایران و چگونگی تلفیق هنر قلمزنی با سایر هنرها و ساخت آثار هنری ترکیبی نیز می پردازند.
هنرمندان فعلی کارگاه: امیر رضا صیدی، ندا حامدی، مهری فیناسیان، فاطمه زیبانیا،منیژه افرا و نسرین حمزه

All right reserved for the Research Institute and Cultural Heritage and Tourism © 2015

مجری سایت : شرکت سیگما